Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 127 § 3 i art. 144 kpa oraz art. 88 a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu wniosku Wojewody [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r., znak: [...], nakładającego na Wojewodę [...] karę pieniężną w wysokości 4000 zł. za przekroczenie terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] listopada 2004 r., Nr [...], znak: [...], utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż w dniu 3 września 2004r. pełnomocnik inwestora D. S.A. w W. wystąpił do [...] Urzędu Wojewódzkiego z wnioskiem o pozwolenie na budowę dodatkowego dojazdu dla klientów hipermarketu "[...]" w ramach modernizacji obsługi komunikacyjnej Centrum Handlowego "[...]" w B. przy ul. [...].
Pismem z dnia 19 października 2004 r., wydanym w oparciu o art. 64 § 2 kpa Wojewoda [...] wezwał inwestora do dostarczenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia w przypadku nie uzupełnienia braków wniosku w terminie.
Pismem z dnia 27 października 2004 r. pełnomocnik inwestora wystąpił o przedłużenie powyższego terminu o czternaście dni.
Decyzją z dnia [...] listopada 2004 r., Nr [...] Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Domom Towarowym "[...]" pozwolenia na budowę dodatkowego dojazdu dla klientów hipermarketu "[...]" w ciągu ul. [...] w B. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na Wojewodę [...] karę pieniężną w wysokości 4000 zł. uznając, że w przedmiotowej sprawie doszło do przekroczenia o osiem dni terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. Za okoliczność wstrzymującą bieg terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane uznano okres czasu od dnia 19 października 2004 r. kiedy organ wezwał inwestora do usunięcia braków formalnych wniosku o pozwolenie na budowę do dnia 28 października 2004 r., kiedy w myśl tego wezwania upłynął dla inwestora termin do usunięcia stwierdzonych braków.
Zdaniem organu zgodnie z przepisem art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane należało odliczyć od terminu 65 dni okres czasu, kiedy inwestor uzupełniał formalne braki wniosku o pozwolenie na budowę, zgodnie z wezwaniem z dnia 19 października 2004 r. wydanym przez Wojewodę [...] w oparciu o art. 64 § 2 kpa. W przedmiotowej sprawie okresem opóźnienia spowodowanym z winy strony, był termin wyznaczony powyższym wezwaniem, czyli czas siedmiu dni od dnia jego doręczenia. Jedynie ten okres czasu wstrzymywał bieg terminu wynikającego z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane.
Ponadto Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż fakt że Wojewoda [...] przyjął uzupełnione braki formalne wniosku o pozwolenie na budowę po wyznaczonym przez siebie terminie, nie stosując rygoru przewidzianego w art. 64 § 2 kpa nie może stanowić podstawy do uznania, iż jest to okoliczność, o jakiej stanowi art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane. W tym wypadku działał na własne ryzyko i mając na uwadze dyspozycję art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, winien tak pokierować dalszym tokiem postępowania, aby w sprawie nie doszło do naruszenia terminu wynikającego z w/w przepisu.
W skardze z dnia [...] września 2005 r. Wojewoda [...] wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zdaniem Wojewody [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał błędnej wykładni art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane polegającej na nie wliczeniu do terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 6 powołanej ustawy, okresów opóźnień spowodowanych z winy strony.
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stanowi w art. 38 ust. 8, iż do określonego w ustawie 65 – dniowego terminu nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.
Zdaniem skarżącego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uwzględnił jedynie pierwszą cześć w/w przepisu, pomijając okres opóźnień spowodowanych z winy strony. Dni, które upłynęły od doręczenia wezwania o uzupełnieniu braków do chwili wpływu do organu brakującej decyzji, w liczbie 25, stanowią opóźnienie z winy strony, wynikające z nieprawidłowości złożonego wniosku.
Ponadto, zdaniem Wojewody [...], karanie organu za działania podjęte w interesie inwestora, zmierzające do wnikliwego i szybkiego załatwienia sprawy, możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, wydaje się być niewłaściwe i krzywdzące.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 134 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Na tej podstawie Sąd rozpoznając sprawę dokonał również oceny postępowania organu I instancji.
Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. do terminów, o których mowa w ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.
W niniejszej sprawie wniosek o wydanie pozwolenie na budowę wpłynął do organu w dniu 3 września 2004 r. Po zapoznaniu się z wnioskiem i załączonymi do niego dokumentami stwierdzono, że inwestor nie przedłożył wymaganego art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz nie zaopatrzył wniosku w opłatę skarbową. W dniu 19 października 2004 r., na podstawie art. 64 § 2 kpa, wezwano inwestora do uzupełnienia powyższych braków. Wezwanie to zostało odebrane w dniu 21 października 2004 r. Braki te zostały uzupełnione w dniu 15 listopada 2004 r. Po rozpatrzeniu kompletnego wniosku decyzja o pozwoleniu na budowę zapadła w dniu [...] listopada 2004 r.
Zdaniem Sądu opóźnienie w wydaniu decyzji nastąpiło z winy strony, nie zaś z winy organu. Okres oczekiwania organu na złożenie uzupełnionego projektu nie wlicza się do 65 dniowego terminu opisanego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego.
Zdaniem Sądu zakreślenie terminu na wykonanie polecenia organu służy zdyscyplinowaniu inwestora. Po upływie tego terminu organ może jednak dokonać oceny czy zastosować rygor wynikający z upływu zakreślonego terminu czy też np. mimo wykonania obowiązku z uchybieniem terminu rozpoznać wniosek.
Skoro organ architektoniczno-budowlany uznał, że po uzupełnieniu wniosku możliwe będzie jego pozytywne rozpatrzenie sprawy to zasadnie prowadził postępowanie zmierzając do jego rozpoznania w jak najkrótszym czasie.
Wydanie decyzji o odmowie wydania pozwolenia na budowę i pouczenie o konieczności złożenia kolejnego wniosku o pozwolenie na budowę prowadziłoby do naruszenia fundamentalnych zasad procedury administracyjnej – zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 kpa), a w szczególności zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 kpa).
Podkreślenia wymaga, że przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego ma służyć dyscyplinowaniu organów architektoniczno - budowlanych, nie może jednak wymuszać na organach działania niezgodnego z interesem inwestorów.
Zdaniem Sądu w/w przepis powinien mieć zastosowanie wówczas, gdy organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę, dysponując kompletnym wnioskiem o pozwolenie na budowę, pozostaje w bezczynności bez uzasadnienia wynikającego z ust. 8 art. 35 Prawa budowlanego.
Sąd z urzędu podnosi, że nie było prawidłowe w niniejszej sprawie zbadanie "braków" wniosku o pozwolenie na budowę z dnia 3 września 2004 r. dopiero w dniu 19 października 2004 r.
Organ powinien kierować się nakazem wynikającym z przepisu art. 35 kpa załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki.
Podkreślenia wymaga, że termin opisany w przepisie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego odnosi się tylko do rygoru wymierzenia organowi kary. Dla rozpoznania wniosku o pozwolenie na budowę obowiązują zaś terminy załatwienia sprawy przewidziane w przepisie art. 35 kpa.
Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 ust. 1 pkt 1 lit. a i art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).