Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzja Nr [...] z dnia [...] lipca 2002r. nałożył na inwestora S. D. obowiązek całkowitej rozbiórki murowanego garażu o wymiarach [...] m wybudowanego na działce ewid. [...] we wsi S. gm. C., wskazując, iż obiekt wybudowano w 2001r. bez uzyskania pozwolenia na budowę, zaś jego lokalizacja jest niezgodna z § 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co wyczerpuje dyspozycję art. 48 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Rozpatrujący sprawę w postępowaniu odwoławczym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2007 r utrzymał w mocy decyzję rozbiórkową.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził prawidłowość postępowania przed organem I instancji i podkreślił wymóg uzyskania pozwolenia na budowę budynku garażowego.
Powołując treść art. 48 ust. 1 i 2 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji odwoławczej, organ wojewódzki podkreślił naruszenie warunków technicznych przy budowie garażu, co decyduje o niemożności przeprowadzenia procedury legalizacyjnej i stanowi o konieczności zastosowania rozbiórki przedmiotowego garażu.
Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł zainteresowany, domagając się jej uchylenia. Opisując stan sprawy skarżący podniósł, że budynek garażu jest usytuowany w odległości 0,7 m od granicy działki sąsiedniej, a nie o 0,5 m jak przyjął organ budowlany i jest to budynek gospodarczy a nie garaż, dobudowany do istniejącej ściany szczytowej budynku gospodarczego. Skarżący będący rolnikiem przechowuje tam produkty rolne i sprzęt rolniczy, a krzywdząca decyzja nie uwzględnia tego stanu rzeczy.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Skarga podlega uwzględnieniu z uwagi na naruszenie przepisów proceduralnych w postępowaniu. Obowiązkiem organu administracji publicznej jest podjecie w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Wynika to z naczelnej zasady postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej. Kierując się normą prawa materialnego organ ocenia jakie fakty mają istotne znaczenie dla sprawy, czy wymagają one udowodnienia i jakie dowody są potrzebne.
Jak to już wielokrotnie podkreślono w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego z art. 7 i 77 § 1 kpa wynika, że obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego ciąży na organie prowadzącym postępowanie. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszego postępowania stwierdzić należy, iż zostało ono przeprowadzone z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 kpa. Stosownie do treści art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane (Dz. U. 207/03, poz. 2016) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 – 31, określających przypadki, kiedy nie ma wymogu pozwolenia, natomiast jest konieczność zgłoszenia właściwemu organowi. Bezspornym jest, że w przedmiotowym przypadku inwestor nie miał pozwolenia, ani też nie było zgłoszenia obiektu określonego w decyzji jako murowany garaż na działce nr ew. [...] we wsi S. Decyzja rozbiórkowa wydana została w trybie art. 48 prawa budowlanego, ze wskazaniem, że działka ta znajduje się na terenie określonym w planie zagospodarowania przestrzennego gminy jako adaptowana i projektowana pod zabudowę zagrodową.
Jak wskazały organy przedmiotowy obiekt został wybudowany z naruszeniem § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jednakże ani organ I instancji ani organ odwoławczy nie ustalił i nie wskazał, czy jest to działka budowlana czy też siedliskowo – rolna i z jakiego charakteru działką graniczy.
Jest to istotne, bowiem powołany § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury dotyczy usytuowania budynku na działce budowlanej, a inaczej wygląda sytuowanie budynków na działce zagrodowej. Brak ustalenia charakteru działki skarżącego, który podkreśla, że jest rolnikiem, a przedmiotowy budynek gospodarczy przeznaczony jest do przechowywania produktów rolnych i sprzętu rolniczego, jak również brak ustalenia charakteru działki sąsiedniej uniemożliwia Sądowi skontrolowanie prawidłowości zastosowania przez organ w niniejszej sprawie art. 48 prawa budowlanego i ustaleń w zakresie niezgodności z warunkami technicznymi która to niezgodność powoduje niemożność przeprowadzenia procedury legalizacyjnej.
Powyższe uchybienia w postępowaniu organów obu instancji tj. naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 138 § 1 kpa jako mające istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, stanowią w myśl art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270) podstawę uchylenia obu decyzji.
W ponownym postępowaniu organ przeprowadzi ustalenia co do charakteru działek i stosownie do tych ustaleń podejmie rozstrzygniecie o trybie dalszego postępowania.
Przy orzekaniu zastosowano art. 152 ustawy powołanej wyżej.