Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] września 2005r. znak: [...], wydanym z upoważnienia Starosty Powiatowego w [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, zawieszono z urzędu wznowione postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] czerwca 2005r., którą udzielono pozwolenia na wykonanie robót budowlanych.
W uzasadnieniu organ podał, iż wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej własną ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2005r., którą udzielono pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z adaptacją pomieszczeń sklepu przemysłowego zlokalizowanego w miejscowości [...] gmina [...], na aptekę ogólnodostępną. Następnie, na wniosek pełnomocnika P.S.A., Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] września 2005r. wstrzymał wykonanie decyzji z dnia [...] czerwca 2005r. W dniu [...] września 2005r. spółka P. S.A. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 2005r.
W ocenie organu rozpatrzenie tego wniosku stanowi zagadnienie wstępne dla toczącego się postępowania wznowieniowego, dlatego też do czasu rozstrzygnięcia sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji konieczne było zawieszenie postępowania wznowieniowego.
Zażalenie na postanowienie z dnia [...] września 2005r. złożyli H. M. i J. M. podnosząc, iż zawieszenie postępowania uniemożliwi rozpatrzenie ich zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] października 2005r. Nr [...] wydanym z upoważnienia Wojewody [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty Powiatu [...].
Ponownie rozpatrując sprawę organ uznał, iż brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia, gdyż jest ono zgodne z prawem. Organ wskazał, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, jakim jest ostateczne rozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w pełni uzasadnia zawieszenie wznowionego postępowania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie złożyli H. M. i J. M..
Skarżący zarzucili postanowieniu naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa poprzez uznanie, iż wynik postępowania o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę stanowi zagadnienie wstępne we wznowionym postępowaniu, oraz naruszenie art. 35 ustawy Prawo budowlane.
Opisując przebieg postępowania oraz kolejne wnioski Spółki P.S.A. skarżący podnieśli, iż wydając postanowienie o zawieszeniu postępowania organ oparł się na żądaniu podmiotu, który nie był stroną postępowania, co stanowi naruszenie art. 98 § 1 Kpa. W pozostałym zakresie zarzuty skargi odnoszą się do postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola, o której mowa w w/w przepisie, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2).
Podniesiony przez skarżących zarzut zawieszenia postępowania na wniosek podmiotu nie będącego stroną postępowania jest bezzasadny, gdyż organ zawiesił postępowanie z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa.
Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
W niniejszej sprawie organ administracyjny, zawieszając postępowanie wznowione postanowieniem z dnia [...] września 2005r., uznał iż rozstrzygnięcie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę stanowi zagadnienie wstępne, które ma istotne znaczenie dla toczącego się postępowania wznowieniowego.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego (wstępnego) przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2001r., sygn. akt I SA 2314/2000, publ. Lex Polonica). Przez zagadnienie wstępne należy rozumieć zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd, i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji (por. W. Dawidowicz: Zarys procesu administracyjnego, Warszawa 1989, s. 127-128). Mówiąc inaczej, treść rozstrzygnięcia innego organu lub sądu, do którego kompetencji należy wydanie takiego rozstrzygnięcia, jest koniecznym elementem podstawy rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji przez organ administracji (teza druga wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 1992 r., III SA 1041/92, publ. Lex Polonica).
W niniejszej sprawie zgodnie z art. 157 § 1 Kpa w zw. z art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego organem administracyjnym architektoniczno-budowlanym wyższego stopnia w stosunku do Starosty [...] właściwym do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę jest Wojewoda [...]. Należy wskazać, iż ewentualne stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę przez Wojewodę [...] spowoduje bezprzedmiotowość postępowania w sprawie wznowienia postępowania. W takiej sytuacji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa, organ stopnia powiatowego umorzy postępowanie wznowieniowe. W związku z powyższym organ prawidłowo przyjął, iż rozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005r. stanowi zagadnienie wstępne dla toczącego się w trybie wznowienia postępowania.
Skutkiem prawym stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest wskazanie, iż decyzja jest dotknięta wadą, co stanowi podstawę do wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Natomiast zastosowanie instytucji wznowienia postępowania daje podstawę do stwierdzenia, iż wadą dotknięte było samo postępowanie. Tak więc są to dwa różne skutki prawne, które w konsekwencji prowadzą do wzruszenia decyzji administracyjnej, jednak stwierdzenie nieważności decyzji powoduje następstwa prawne dalej idące niż zastosowanie trybu wznowienia postępowania.
Na marginesie należy zaznaczyć, iż w kodeksie postępowania administracyjnego nie ma przepisów, które uregulowałyby oba tryby względem siebie. Nie ma również przepisu, który zabraniałby wszcząć postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy wcześniej zostało wznowione postępowanie zakończone tą decyzją (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 1990r., sygn. akt IVSA 543/90, publ. ONSA 1991/1/1).
W związku z powyższym, uznając, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.