Uzasadnienie
Skarżący S.C. i J.C. w skardze z dnia 9 czerwca 2007 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...], znak: [...] nakazującej rozbiórkę szamba usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej w O. przy ul. P. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji bada, czy w sprawie mogą pojawić się przesłanki opisane w art. 61 § 3 ww. ustawy, tj. czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko możliwość pojawienia się tych przesłanek może skutkować zastosowaniem zawnioskowanej instytucji. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Wynika to z konstrukcji normy prawnej cytowanego przepisu. Nie wystarczy więc sam wniosek o wstrzymanie wykonanie decyzji bez jego uzasadnienia, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Powyższe stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, który wskazał, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien skutkować jego oddaleniem (por. II OZ 1024/05, II OZ 1099/05).
Skarżący w uzasadnieniu wniosku nie podali okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ww. ustawy. Niezależnie od ww. uwag należy zauważyć, że pomimo nakazowego charakteru decyzji przedmiot sprawy – szambo składające się z trzech kręgów betonowych z żelbetowymi pokrywami – wskazuje, że mimo niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżących nie pojawią się przesłanki określone w art. 61 ww. ustawy.
Z uwagi na powyższe Sąd nie może wniosku takiego uwzględnić. Z tego względu na podstawie art. 61 § 3 cytowanej na wstępie ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.