Uzasadnienie
B. G. i J. G. (dalej jako "skarżący") wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] Powyższą decyzją organ odwoławczy uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. znak [...] i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...].
W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazali, że nie uczestniczyli jako strona w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, a budowa inwestycji została przez inwestora rozpoczęta i trwa. W ocenie skarżących postępowanie dowodzi, że skarżący znajdują się w obszarze negatywnego oddziaływania budowanej inwestycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Oznacza to, że powołany przepis rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przy czym użyty w treści art. 61 § 3 p.p.s.a zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy", której dotyczy skarga, zakreślają jednakowe ramy prawne, należy bowiem przyjąć, że ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej rozumieniu materialnoprawnym.
W związku z tym treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty zaskarżone, jak i akty wydane w I instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 683/12).
W niniejszej sprawie wnioskiem o wstrzymanie wykonania strona skarżąca objęła jedynie decyzję wydaną w postępowaniu zwykłym, jednocześnie nie wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wydanej w postępowaniu nadzwyczajnym. Sąd orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku wyrażanym w orzecznictwie, zgodnie z którym nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w innych postępowaniach w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, Sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2013 r., II OSK 1582/13). Z uwagi na powyższe uznać należało zatem, że w sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2015 r., skoro strona nie wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Dodatkowo należy podkreślić, że nawet w przypadku złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...], nie wywoła on żądanego skutku, ponieważ decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji wydanych w postępowaniu zwyczajnym nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania. Nie wywołuje ona również skutków materialnoprawnych w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności określonej decyzji. Zatem w stosunku do niej, w tej części, nie można mówić o potencjalnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zauważyć bowiem należy, że odmowa stwierdzenia nieważności konkretnej decyzji w żaden sposób nie oddziałuje na decyzję o stwierdzenie nieważności której wniesiono. Decyzja ta pozostaje bowiem nadal w obrocie prawnym i wywołuje skutek (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2648/12).
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.