Uzasadnienie
VII SA/WA 1551/11
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 48 ust 1 w związku z art. 48 ust 4 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623) dalej Prawo budowlane po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej trzech nośników reklamowych usytuowanych w pasie drogowym na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w rejonie [...] w W. nakazał A. w W. rozbiórkę ww. nośników.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że rozpatrując sprawę po raz kolejny nałożył postanowieniem [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. na podstawie art. 48 ust 2 i 3 ustawy Prawo budowlane na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów wymaganych prawem niezbędnych do wydania decyzji w sprawie legalizacji w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenie postanowienia.
Pomimo upływu terminu określonego postanowieniem [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. wymagane dokumenty nie zostały przedstawione. Przeprowadzona w dniu [...] marca kontrola wykazała, że przy ulicy [...] w rejonie [...] stoją trzy nośniki reklamowe. Zgodnie z art. 48 ust 4 ustawy Prawo budowlane w przypadku nie spełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust.1, który stanowi, iż właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Po rozpatrzeniu odwołania inwestora, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją postanowienie organu z dnia [...] sierpnia 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że jak wynika z akt sprawy inwestor nie dysponuje stosownymi decyzjami o pozwoleniu na budowę urządzeń reklamowych, co oznacza, że zostały one zrealizowane w warunkach samowoli budowlanej. Taki stan rzeczy uzasadniał przeprowadzenie postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane.
Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że trzy nośniki reklamowe usytuowane są w pasie drogowym przy ul. [...] w rejonie [...] w W. na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...]. W tej sytuacji konieczne jest badanie, w jakiej odległości od krawędzi jezdni znajduje się każdy z tych nośników celem ustalenia czy w świetle przepisów art. 48 ust 2 ustawy Prawo budowlane oraz art. 43 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych legalizacja przedmiotowych nośników jest możliwa. Zgodnie z tym ostatnim przepisem obiekty budowlane na terenie zabudowanym przy drodze powiatowej powinny być usytuowane w odległości co najmniej 8 m od zewnętrznej krawędzi jezdni.
Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że zasadne byłoby przeprowadzenie postępowania odrębnie dla każdego z nośników i wydanie rozstrzygnięcia w formie odrębnych decyzji administracyjnych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc, że powiadomiła organ drugiej instancji o złożeniu wniosku o wydanie warunków zabudowy dla przedmiotowych nośników reklamowych. W ocenie skarżącej organ odwoławczy powinien zawiesić postępowanie odwoławcze do czasu ostatecznego postępowania w sprawie warunków zabudowy.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z póżn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracyjnej publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle przywołanego przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo om postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm.) sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym.
Skarga nie jest zasadna bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. wydana na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 142 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) dalej KPA.
Organ odwoławczy uchylił nie tylko decyzję zaskarżoną ale także postanowienie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nakładające na inwestora obowiązek przedłożenia określonych dokumentów w terminie dwóch miesięcy od dnia jego doręczenia.
Należy mieć na uwadze, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadził postępowanie po uchyleniu przez organ odwoławczy decyzji o nakazie rozbiórki przedmiotowych trzech nośników reklamowych decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w tejże decyzji wskazał, że przedmiotowe urządzenia reklamowe, jako wolnostojące trwale związane z gruntem stanową budowle, na które wymagane jest uzyskanie ostatecznego pozwolenia na budowę przed rozpoczęciem prac budowlanych.
Należy zgodzić się z organem odwoławczym, że do tego rodzaju budowli ma zastosowanie procedura legalizacyjna z art. 48 ustawy Prawo budowlane.
Zgodnie z art. 48 ust 2 Prawa budowlanego legalizacja będzie możliwa jeśli budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także nie narusza przepisów techniczno-budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.
W przypadku braku planu miejscowego inwestor powinien dostarczyć ostateczną decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Trafnie organ odwoławczy wskazał na niedokładne wyjaśnienie sprawy przez Powiatowego Inspektora Budowlanego po uchyleniu poprzednio wydanej decyzji rozbiórkowej.
Postępowanie administracyjne dotyczy trzech urządzeń reklamowych i organ powiatowy powinien dokładnie określić parametry techniczne każdego z nich z osobna, a nie tylko poprzestać na ogólnych ustaleniach w zakresie powiązania ww. urządzeń z gruntem oraz na określeniu odległości, w jakich usytuowane są one względem zewnętrznej krawędzi jezdni. Konieczne jest bowiem dokonanie oceny, czy w stosunku do każdego z trzech urządzeń reklamowych dopuszczalne będzie przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego w trybie art. 48 ust 2 Prawa budowlanego.
Z protokołu oględzin Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. wynika, że dwa z trzech nośników (ale nie wiadomo które) są zlokalizowane niezgodnie z wymogami art. 43 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, bowiem w odległości 6,10 m i 6,30 m od krawędzi jezdni.
W tej sytuacji uchylenie przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji w całości, a także poprzedzającego ją postanowienia z dnia [...] sierpnia 2009 r. nakładającego obowiązek znajduje uzasadnienie w okolicznościach sprawy. Zasadnie również organ odwoławczy wskazał, że wyjaśnienie sprawy w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia powinno przebiegać dla każdego z urządzeń reklamowych w odrębnym postępowaniu.
Z powyższych względów, mając na uwadze, że organ odwoławczy nie naruszył art. 138 par. 2 kpa (w brzmieniu obowiązującym od [...] kwietnia 2011 r.) w związku z art. 142 kpa Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zmianami) orzekł jak w sekwencji.