Uzasadnienie
T. S. ("skarżący") w dniu [...] czerwca 2016 r. nadał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę z dnia [...] maja 2016 r. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania organu pierwszej instancji.
Pismem z dnia 27 maja 2016 r., dołączonym do powyższej skargi, skarżący wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W jego uzasadnieniu wskazał, że w ostatnim dniu terminu, tj. w dniu 25 maja 2016 r. stawił się o godz. 23:20 przed Urzędem Pocztowym w Rynku we W., czynnym całą dobę. Skarżący wskazał, że o zamknięciu w tym dniu Urzędu Pocztowego o godz. 22:00 dowiedział się z informacji, wywieszonej na drzwiach. Na dowód ww. okoliczności skarżący dołączył do wniosku zdjęcia. W ocenie skarżącego, gdyby Urząd Pocztowy czynny był całą dobę, skarżący mógłby nadać skargę w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności.
Z przywołanych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może znaleźć zastosowanie tylko wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie, we wskazanym terminie, wniosku przez skarżącego oraz dokonanie czynności, dla której zakreślono termin, nie jest wystarczające dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, której uchybił. Niezbędne jest także uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
W rozpoznawanej sprawie skarżący zachował siedmiodniowy termin, określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Z uzasadnienia wniosku wynika, że ustanie przyczyny, dla której uchybiono dokonaniu czynności nastąpiło w dniu 25 maja 2016 r., a w dniu 1 czerwca 2016 r. został nadany wniosek (koperta z pieczęcią nadawczej placówki pocztowej, k. 6 akt sądowych) oraz została dokonana czynność – złożenie skargi.
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie dopełnił należytej staranności przy składaniu skargi. Wyjaśnienia skarżącego, że uchybienie terminu zostało spowodowane niespodziewanym dla niego, wcześniejszym zamknięciem Urzędu Pocztowego nie stanowi uzasadnienia dla przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z pouczeniem, zawartym w zaskarżonym postanowieniu, skarżący może wnieść skargę na ww. akt w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu tego postanowienia, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu. W związku z powyższym, to na skarżącym spoczywa obowiązek takiego zorganizowania własnych spraw, by przygotowanie pisma, tj. skargi, oraz jego nadanie w ustawowym terminie, było możliwe. Skarżący, nadając skargę w ostatnim dniu terminu, 40 minut przed jego upływem, naraża się na ryzyko uchybienia temu terminowi, czego skutki mogą obciążać tylko skarżącego.
W związku z powyższym, w ocenie Sądu, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, ponieważ strona dopuściła się niedbalstwa. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zatem o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 921/14, LEX nr 1 634 813). W niniejszej sprawie, przeszkoda, tj. zbyt późne nadanie skargi (a dokładnie: próba nadania), była możliwa do usunięcia. Skarżący mógł upewnić się, czy w dniu, w którym planuje nadać skargę, mając świadomość, że ostatni dzień terminu (jak sam podkreślił) upływa przed dniem wolnym od pracy, jednak tego nie zrobił.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.