Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. H. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego.
Pismem z dnia 16 października 2016 r., w ustawowym terminie, skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 3 października 2016 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 29 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata, w pozostałym zakresie wniosek oddalił.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lutego 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na ww. postanowienie z dnia 3 października 2017 r. w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została doręczona pełnomocnikowi skarżącej wyznaczonemu z urzędu w dniu 28 lutego 2017 r., a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 7 marca 2017 r.
W dniu 16 marca 2017 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 3 października 2016 r. W uzasadnieniu wniosku podał, że z uwagi na brak kontaktu ze skarżącą i tym samym brak możliwości poinformowania skarżącej o konieczności uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, treść zarządzenia została przesłana na adres skarżącej. Ponadto wskazał, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia nie nastąpiło z winy pełnomocnika skarżącego, jak i skarżącej. Podał, że miejscowość, w której skarżąca ma miejsce zamieszkania jest oddalona od Warszawy o ponad 250 km, natomiast w aktach sprawy nie było telefonu do skarżącej. Podał, że po doręczeniu skarżącej ww. zarządzenia wpis od zażalenia został uiszczony w dniu 13 marca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09).
W pierwszej kolejności wskazać należy, że nie ulega wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., bowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił, że uchybienie terminu było niezawinione. W odniesieniu do powołanych we wniosku okoliczności należy uznać, że wystąpiła po stronie skarżącej przesłanka braku winy z art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę, że skarżąca jest reprezentowana w niniejszym postępowaniu sądowym przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Ponadto, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia pełnomocnik, pismem z dnia 6 marca 2017 r., wniósł o wyznaczenie dodatkowego terminu do uiszczenia wpisu, ponieważ nie posiada kontaktu ze skarżącą i konieczne jest nawiązanie kontaktu listownego. Uwzględnić również należało, że wpis od zażalenia został uiszczony w terminie 7 dni od wpłynięcia do Sądu ww. pisma z dnia 6 marca 2017 r.
W oparciu o całokształt okoliczności sprawy należy stwierdzić, że przedstawiona przez pełnomocnika skarżącej argumentacja może stanowić pozytywną przesłankę pozwalającą na przywrócenie uchybionego terminu.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił, jak w sentencji.