Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 24 kwietnia 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 161/15 odrzucił skargę M.B. z powodu uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Po rozpoznaniu wniosku skarżącej w przedmiocie przyznania prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 stycznia 2016 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
W dniu 11 marca 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała Sąd o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata P.B.
Pismem Sądu z 17 marca 2016 r., pełnomocnik z urzędu został poinformowany przez Sąd o stanie sprawy.
W dniu 23 marca 2016 r. (21 marca 2016 r. data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęło do Sądu zażalenie sporządzone przez pełnomocnika na postanowienie Sądu z 24 kwietnia 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Sąd potraktował ww. zażalenie jako skargę kasacyjną, z uwagi na fakt, iż od postanowienia z dnia 24 kwietnia 2015 r. przysługiwała skarga kasacyjna. Z tego też względu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został potraktowany jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest zatem m.in. dochowanie terminu do złożenia tego wniosku (art. 87 § 1).
Należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 marca 2015 r., sygn. akt II OZ 184/15, podkreślił, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Koncepcja ta gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, a ponadto nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a.
Zgodnie z wyżej przytoczonym orzecznictwem sądowym, w niniejszej sprawie dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień 16 marca 2016 r. Wynika to z oświadczenia adw. P.B., który wskazał, że w tym dniu otrzymał z Okręgowej Rady Adwokackiej w W., zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną w dniu 21 marca 2016 r., zatem z całą pewnością jeszcze przed końcem okresu, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu.
Odnosząc się do przesłanki określonej w art. 87 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którą w piśmie (wniosku) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zdaniem Sądu fakt wyznaczenia pełnomocnika z urzędu w dacie, kiedy wiadomo już było, iż skarżącej upłynął termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest okolicznością wystarczającą by przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.