Uzasadnienie
W dniu 12 listopada 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek Z. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami otrzymanymi w dniu 15 grudnia 2008 r.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż Z. M. prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z dochodów z emerytury żony wnioskodawcy w wysokości 1.082 zł. Posiadany majątek obejmuje samochód fiat doblo z 2001 r., zarejestrowany na firmę prowadzoną przez żonę wnioskodawcy, zakupiony na kredyt. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną. Wraz z żoną zamieszkują w wynajmowanym mieszkaniu, którego opłacanie co miesiąc wynosi 350 zł., dodatkowo koszt prądu i gazu miesięcznie to około 150 zł., miesięczne utrzymanie dwóch osób to około 1500 zł. Strona podała ponadto, że nie podejmuje prac dorywczych i sezonowych, żona wnioskodawcy prowadzi działalność w zakresie działalności związanej z informatyką oraz z kredytami budownictwa indywidualnego, pod nazwą B. "J.", sezonowo wynajem domku letniskowego nad jeziorem.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową w rodzinie Z. M. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Należy zauważyć, że oświadczenie strony nie jest całkowicie wiarygodne. Pomimo nadesłania nie budzących wątpliwości dokumentów (wyciągi z banku, kopie zeznań podatkowych) strona podała dochody gospodarstwa domowego w wysokości około 1000 zł. Jak wynika z zsumowania wszystkich wydatków strony, przewyższają one o ponad 1000 zł kwotę dochodu – biorąc pod uwagę wyjaśnienia strony z których wynika, że działalność gospodarcza żony przynosi straty. Oznacza to, że strona albo zawyżyła wydatki gospodarstwa domowego, albo nie podała wszystkich źródeł dochodu. Ta ostatnia okoliczność znajduje odzwierciedlenie w danych zawartych w wyciągu bankowym, z którego wynika że na koncie małżonki strony odnotowywane są obok wpłat z tytułu emerytury, regularne co miesięczne wpłaty w wysokości około 5.000 – 7.000 – kwoty te nie zostały uwzględnione w formularzu PPF.
Ponadto strona w formularzu PPF nie uwzględniła w rubryce 7.1 – inne nieruchomości – domku letniskowego nad jeziorem, o którym wspomina w piśmie wyjaśniającym z dnia 15 grudnia 2008 r. W tym stanie rzeczy uznając oświadczenie za budzące wątpliwości, a tym samym za nieprzekonywujące odmówiono przyznania prawa pomocy.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).