Uzasadnienie
- I. Stan sprawy
- 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez R.L. o od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nakazującej R. L. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu użytkowanego obecnie jako lokal gastronomiczny (bar wietnamski "[...]") w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] - uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz z urzędu poprzedzające ją postanowienie nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. i umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie zmiany sposobu użytkowania lokalu użytkowanego obecnie jako lokal gastronomiczny (bar wietnamski [...]) w budynku przy ul. [...] w [...].
Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 142 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, ze zm.).
2. W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że w dniu [...].10.2012 r. do organu powiatowego wpłynęło pismo Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli lokalu użytkowego (bar wietnamski) pod kątem wykonania prawidłowej wentylacji, natomiast w dniu [...] 03.2013 r. przedstawiciel organu powiatowego przeprowadził oględziny przedmiotowego lokalu.
Zawiadomieniem z dnia [...].06.2013 r. organ powiatowy poinformował o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] postanowieniem z dnia [...].06.2013 r., wydanym na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy Prawo budowlane, wstrzymał użytkowanie tego lokalu oraz nałożył na A. L. obowiązek przedstawienia dokumentów wymaganych na podstawie tego przepisu.
W dniu [...].07.2013 r. przedstawiciel organu powiatowego przeprowadził kolejne oględziny przedmiotowego lokalu, z których wynikało, iż lokal jest użytkowany.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją z dnia [...].08.2013 r., wydaną na podstawie art. 71 a ust. 4 w zw. z art. 71a ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy Prawo budowlane, nakazał R. L. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu użytkowanego obecnie jako lokal gastronomiczny (bar wietnamski "[...]") w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...].
Od decyzji tej odwołanie wniósł w ustawowym terminie R.L..
3. W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] dokonał nieprawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego w niniejszej sprawie.
W postępowaniu administracyjnym wydanie orzeczenia administracyjnego w formie postanowienia lub decyzji, w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie, stosownie do wymogów art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Oznacza to, że organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia dostępnego materiału dowodowego tak, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością.
Z ustaleń organu wynika, że niniejsze postępowanie wszczęte zostało z urzędu w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania lokalu użytkowanego obecnie jako lokal gastronomiczny (bar wietnamski [...]) w budynku przy ul. [...] w [...], co wynika z treści zawiadomienie z dnia [...].06.2013 r. Organ powiatowy w dniu [...] 03.2013 r. przeprowadził oględziny lokalu, w trakcie których stwierdzono, iż lokal ten jest użytkowany jako lokal gastronomiczny oraz, że w lokalu jest zamontowana instalacja wentylacji mechanicznej podłączona do istniejących przewodów wentylacji grawitacyjnej. Lokal ten jest własnością R. L. na podstawie umowy sprzedaży z dnia [...].04.2011 r. W aktach sprawy znajduje się umowa najmu przedmiotowego lokalu użytkowego z dnia [...].12.2002 r. zawarta pomiędzy Miastem [...] a G. P. i R. L., z której wynika, iż lokal będzie wykorzystywany na działalność fryzjerską i gastronomię.
Ponadto w aktach znajduje się również kserokopia wypisu aktu notarialnego rep. [...] [...], sporządzonego dnia [...].04.2011 r., stanowiącego umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży oraz oddania części gruntu w użytkowanie wieczyste. Z jego treści wynika, iż w budynku przy ul. [...] w [...] znajduje się m.in. lokal numer [...] o innym przeznaczeniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o własności lokali, a z zaświadczenia wydanego przez Prezydenta [...] z dnia [...].02.2008 r. wynika, że lokal użytkowy (front, parter, I kondygnacja) spełnia wymogi samodzielnego lokalu w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali.
Zdaniem organu dokumenty te potwierdzają, iż przedmiotowy lokal, oznaczony jako [...] jest lokalem o przeznaczeniu użytkowym, o przeznaczeniu innym niż mieszkalne, bez sprecyzowanej funkcji użytkowej. Ustalenia takie potwierdza treść pisma Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy Śródmieście z dnia [...].11.2013 r., z którego równocześnie wynika, iż wydział ten nie prowadził postępowania w sprawie zmiany przeznaczenia lokalu usługowego. Również przekazany przy piśmie Wydziału Udostępniania Danych Ewidencji Gruntów i Budynków z dnia [...].11.2013 r. wypis z rejestru lokali wskazuje, iż funkcja lokalu została oznaczona jako niemieszkalna.
Także z treści odwołania wynika, iż przedmiotowy lokal wykorzystywany był przez obecnego właściciela od 2002 na cele gastronomiczne, zgodnie z w/w umową najmu. Ponadto skarżący oświadczył, iż według jego wiedzy poprzednio lokal ten wynajmowany był przez miasto również na cele gastronomiczne.
Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowy lokal nigdy nie miał określonej prawnie funkcji użytkowej a był lokalem o przeznaczeniu innym niż mieszkalne. W związku z tym, zdaniem organu, nie nastąpiła zmiana jego sposobu użytkowania, która zachodziłaby tylko w sytuacji zmiany sposobu użytkowania na cele mieszkalne. Wskazanie, iż lokal posiada przeznaczenie na cele inne niż mieszkalne daje podstawę do prowadzenia w nim dowolnej formy działalności gospodarczej nie naruszającej postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego zgodny planu zagospodarowania przestrzennego.
Zdaniem tutejszego organu nie doszło do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu. Przede wszystkim nie doszło w nim do zmiany warunków bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotnych, higieniczno- sanitarnych, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.
Lokal ten jako lokal o przeznaczeniu innym niż mieszkalne, użytkowany był na różne funkcje, bez prawnego ich sprecyzowania, i nadal pozostaje lokalem użytkowym. Brak jest jest podstawy prawnej do prowadzenia postępowania administracyjnego w stosunku do lokalu użytkowego, mającego nadal i w przyszłości pełnić funkcję użytkową, inną niż mieszkalna. Brak jest również podstaw do nałożenia na właściciela obowiązku zmiany jego sposobu użytkowania z funkcji użytkowej na inną oraz sprecyzowania prawnie formy jego wykorzystywania. Taka zmiana sposobu użytkowania jest jedynie uprawnieniem właściciela i nie może wynikać z decyzji zobowiązaniowej. Organ nie może również zobowiązać właściciela lokalu do zmiany sposobu wykorzystywania lokalu użytkowego z funkcji mniej dogodnej na bardziej akceptowaną przez mieszkańców budynku. W tym zakresie Wspólnota Mieszkaniowa może podnosić zarzuty we właściwych działaniach cywilno-prawnych.
Odnosząc się natomiast do stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie podłączenia w instalacji wentylacji mechanicznej do istniejących przewodów wentylacji grawitacyjnej organ wskazał, iż mogą one zostać rozpoznane w odrębnym postępowaniu prowadzonym w związku z przeprowadzonymi robotami budowlanymi.
Dlatego też, zdaniem organu, należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją postanowienie i umorzyć postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie, stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 142 kpa.
- 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości.
- II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron
- 1. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...]; zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 kpa, 77 § 1, 80 i 107 § 1 i 3 kpa poprzez dowolność w wydaniu zaskarżonej decyzji wyrażającą się w niepełnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy oraz niepełnym uzasadnieniu decyzji i przyjęciu bez koniecznych ku temu ustaleń i podstaw, iż nie doszło do zmiany sposobu użytkowania lokalu użytkowanego obecnie jako lokal gastronomiczny (bar wietnamski [...]) w budynku przy ul. [...] w [...], co skutkowało nieuzasadnionym umorzeniem postępowania -
- - domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości.
- 2. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
- III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
2. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nakazującą R. L. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu użytkowanego obecnie jako lokal gastronomiczny (bar wietnamski "[...]") w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] oraz poprzedzające ją postanowienie z dnia [...] czerwca 2013 r. i umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie zmiany sposobu użytkowania lokalu użytkowanego.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
3. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte z urzędu - w sprawie zmiany sposobu użytkowania lokalu użytkowanego obecnie jako lokal gastronomiczny w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...].
Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (ust. 2).
Stosownie do treści art. 71a ust. 1 ustawy prawo budowlane w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, właściwy organ, w drodze postanowienia: (1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części; (2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie stosownych dokumentów. Po upływie terminu lub na wniosek zobowiązanego, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i - w przypadku stwierdzenia jego wykonania - w drodze postanowienia ustala wysokość opłaty legalizacyjnej (ust. 2).
Należy zauważyć, że art. 71 ust. 1 ustawy Prawo budowlane został znowelizowany ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364). W wyniku tej nowelizacji z treści art. 71 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, uchylono pkt 1. Przed zmianą, art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, przewidywał, że przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się przeróbkę pomieszczenia z przeznaczeniem na pobyt ludzi albo przeznaczenie do użytku publicznego lokalu lub pomieszczenia, które uprzednio miało inne przeznaczenie lub było budowane w innym celu, w tym także przeznaczenie pomieszczeń mieszkalnych na cele niemieszkalne. Regulacja ta została uchylona z dniem 26 września 2005 r. Zmiana tego przepisu, przez uchylenie art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, oznacza, że zmiana sposobu użytkowania obiektu z mieszkalnego na cele niemieszkalne nie podlega obowiązkowi zgłoszenia.
4. Jak wynika z akt sprawy, a w szczególności z oględzin przedmiotowego lokalu wynika, że lokal ten jest obecnie użytkowany jako lokal gastronomiczny, oraz jest w nim zamontowana instalacja wentylacji mechanicznej podłączona do istniejących przewodów wentylacji grawitacyjnej.
Przedmiotowy lokal jest własnością R. L., został nabyty umową zawartą w formie aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 2011 r. o ustanowieniu odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży oraz oddanie części gruntu w użytkowanie wieczyste. Z umowy tej wynika, że R. L. nabył własność lokalu numer [...], o innym przeznaczeniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o własności lokali. Oznacza to, jak słusznie zauważył organ, że lokal ten, oznaczony jako [...] jest lokalem o przeznaczeniu użytkowym, innym niż mieszkalne, bez sprecyzowanej funkcji użytkowej. Potwierdzają to znajdujące się w aktach sprawy zarówno pismo z dnia [...] listopada 2013 r. jak również wypis z rejestru lokali wydany przez Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2013 r., z którego wynika, że przedmiotowy lokal pełni funkcję niemieszkalną. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się również umowa najmu tego lokalu – lokalu użytkowego - zawarta w dniu [...] grudnia 2002 r. między Miastem [...] a G. P. i R. L., z której wynika, że lokal będzie wykorzystywany na działalność fryzjerską i gastronomiczną.
Podzielić zatem należy stanowisko organu, że przedmiotowy lokal miał od wielu lat, i nadal ma charakter niemieszkalny, jest lokalem o przeznaczaniu użytkowym innym niż mieszkalne, i takie miał też przeznaczenie przed jego nabyciem przez R.L.. A przede wszystkim, nie doszło do zmiany sposobu użytkowania tego lokalu, lokal ten był użytkowany na różne funkcje, bez prawnego ich sprecyzowania, i nadal pozostaje lokalem użytkowym.
Słusznie zatem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie zmiany jego sposobu użytkowania.
Skoro nie doszło do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu przez właściciela, to postępowanie administracyjne zostało w sposób prawidłowy umorzone, w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 142 kpa.
IV. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane.
Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.
- V. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji.