Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2005 roku Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., działając na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 oraz art.83 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm., dalej jako Prawo budowlane) oraz z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako kpa), nakazał H. W. rozbiórkę budynku gospodarczego budowanego na działce nr ew. [...] obr. [...] położonej w Z. przy ul. [...], w związku z niewykonaniem w określonym terminie, zobowiązań nałożonych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2004 roku, Nr [...], wydanym na podstawie art.48 ust.2 i3 Prawa budowanego.
Powyższym postanowieniem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowanego w W. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego wskazanego wyżej oraz nałożył obowiązek przedstawienia dokumentów celem doprowadzenia prowadzonej inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Podstawą do nałożenia tego obowiązku było stwierdzenie, iż na w/w działce inwestor H. W. pobudowała na fundamencie ścianę murowaną z gazobetonu o długości 2,7 m oraz wykonała zadaszenie oparte na tej ścianie i zgromadzonym materiale budowlanym, wskutek czego powstało prowizoryczne, tymczasowe pomieszczenie gospodarcze.
Odwołanie od decyzji z [...] października 2005 roku wniosła H. W., podnosząc, iż dokonała rozbiórki przedmiotowej ściany, a na miejscu rozbiórki składowane są jedynie zabezpieczone materiały budowlane.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 roku Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ podał, że w jego ocenie, w przedmiotowej sprawie, prawidłowo zastosowane zostały przepisy Prawa budowanego, zaszły bowiem przesłanki określone w art.48 ust. 4 Prawa budowlanego, który stanowi, iż w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust.1, mówiący o tym, iż "właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę".
Skargę na decyzję z dnia [...] sierpnia 2006 roku wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. W. W ocenie skarżącej, organ odwoławczy nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, w szczególności nie przeprowadził dokładnego postępowania wyjaśniającego, jak również nie odniósł się do jej odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2005 roku.
W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego co do rozstrzygnięcia konstytucyjności art.48 Prawa budowlanego, a następnie po wydaniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego, postępowanie podjęto.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Skarga jest zasadna. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa procesowego, tj. art. 7, 77 i 107 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego organ nakazuje w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Ustawodawca dopuszcza legalizację samowoli budowlanej uzależniając ją od przedstawienia, w wyznaczonym terminie, zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 48 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego), ponadto innych dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego.
W niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego stwierdziwszy, iż obiekt budowlany na działce przy ul. [...] w Z. został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę, postanowieniem wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, wstrzymał prowadzenie robót budowlanych oraz nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie zaświadczenia burmistrza miasta Z. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast nie zwrócił się o przedstawienie ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która ma istotne znaczenie w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego.
W aktach sprawy, a w szczególności w obydwu uzasadnieniach decyzji, ani postanowieniu o nałożeniu obowiązku przedstawienia dokumentów nie ma wyjaśnienia powodu niezwrócenia się organu do inwestora o ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie można zatem stwierdzić bez wątpliwości, iż na danym terenie obowiązuję miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, czy też nie obowiązuję, a brak wezwania inwestora o przedłożenie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nastąpił wskutek pomyłki.
Zakres obowiązków nakładanych na inwestora ma istotne znaczenie dla dalszego toku postępowania, gdyż w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3 art. 48 Prawa budowlanego, stosuje się przepis ust. 1 art. 48 Prawa budowlanego nakazujący rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu.
Inwestor w wyznaczonym terminie nie przedstawił żądanych dokumentów i organ nakazał rozbiórkę obiektu gospodarczego na działce przy ul. [...] w Z. Poczynania organu nie można uznać za prawidłowe, gdyż budzi wątpliwości, co leżało u podstaw wezwania inwestora do przedstawienia w wyznaczonym terminie jedynie zaświadczenia burmistrza miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co ma zasadnicze znaczenie przy procesie legalizacji samowoli budowlanej. Stanowi to istotne naruszenie przepisów art. 7, 77 i 107 kpa nakazujących wszechstronne wyjaśnienie okoliczności sprawy oraz zawarcie swych ustaleń w uzasadnieniu decyzji.
Od powyższych ustaleń będzie zależał dalszy tok postępowania.
Należy zauważyć, iż wyrokiem z dnia 20 grudnia 2007r. w sprawie o sygn. akt P 37/06 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 i Nr 170, poz. 1217 oraz z 2007r. Nr 88, poz. 587, Nr 99, poz. 665 i Nr 127, poz. 880), w częściach obejmujących wyrażenie "w dniu wszczęcia postępowania", są niezgodne z wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą sprawiedliwości społecznej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
W/w wyrok został opublikowany w Dzienniku Ustaw z 2007r. Nr 247, poz. 1844 i wszedł w życie w dniu 29 grudnia 2007r.
Wymieniona wyżej okoliczność może mieć znaczenie dla wyniku toczącego się w niniejszej sprawie postępowania w przypadku ustalenia, iż dla przedmiotowego terenu brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Należy wziąć pod uwagę, iż artykuł 145a § 1 Kpa stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego została wydana decyzja, z Konstytucją.
Tak więc wydanie przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia o niekonstytucyjności podstawy prawnej decyzji lub postanowienia, zgodnie z art. 145a § 1 Kpa, stanowi przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Zgodnie zaś z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzja lub postanowienie podlegają uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
W dalszym postępowaniu organ winien zatem ponownie przeprowadzić postępowanie legalizacyjne z uwzględnieniem wymogów postępowania administracyjnego określonych w art. 7, 77 i 80 Kpa oraz nowego brzmienia art. 48 ust.2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 i Nr 170, poz. 1217 oraz z 2007r. Nr 88, poz. 587, Nr 99, poz. 665 i Nr 127, poz. 880).
W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
W pkt II wyroku orzeczono na podstawie art. 152 w/w ustawy.