Uzasadnienie
W dniu 6 sierpnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga B.D. i P.D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaskarżoną decyzją organ uchylił decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] znak [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono skarżącym pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na przebudowie wiatrołapu oraz schodów prowadzących z tarasu do ogrodu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie szeregowej przy ul. [...] na terenie działki ew. nr [...] z obrębu [...] w W. oraz umorzył postępowanie organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zaznaczyć należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie zez stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r. FZ 65/2004 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa bowiem obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 ww. ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r. sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica).
Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 182/12 "obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.".
W niniejszej sprawie strona skarżąca ograniczyła się jedynie do samego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Analizując, czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się ich zaistnienia. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 166). Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Przy uwzględnieniu powyższych rozważań zauważyć należy, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...], którą organ uchylił decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] znak: [...] i umorzył postępowania organu I instancji nie podlega ochronie tymczasowej (wstrzymaniu wykonania) albowiem jest aktem, który nie nadaje się do wykonania, nie rodzi bowiem żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków na skarżących.
Mając na względzie charakter i zakres zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że wykonanie jej nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Z tego względu, wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.