Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. W. S. i Z. S. wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] którą nakazano Z. i W. S. rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach 4 m x 5,15 m i wysokości 2-2,6 posadowionego na stopach fundamentowych 30 x 30 cm zagłębionych na ok. 1,0 m poniżej terenu zadaszonego konstrukcją na belkach drewnianych opartych na słupach stalowych na działce nr [...] przy ul. [...] w K. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. (data wpływu do Sądu [...] marca 2011r.) skarżący W. S. i Z. S. cofnęli skargę z dnia [...] sierpnia 2010 r. na ww. decyzję. W uzasadnieniu wniosku podali, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. znak: [...] stwierdził nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...]. Kolejną decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...] organ utrzymał w mocy własną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Uwzględniając przyczynę cofnięcia skargi i fakt wycofania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji sąd uznał, że cofnięcie skargi było dopuszczalne, nie zmierzało do obejścia prawa i w oczywisty sposób nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.