Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 i art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) po otrzymaniu w dniu [...] lipca 2004 r. zgłoszenia inwestora - [...] sp. z oo. - zamiaru montażu nośnika reklamowego na terenie przy Al. [...] w [...], wniósł sprzeciw w stosunku do wykonania robót ujętych w zgłoszeniu. W uzasadnieniu organ podał: że prace budowlane określone zgłoszeniem wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, zgodnie z art. 28 ustawy - Prawo budowlane. Budowa wolnostojącego nośnika reklamowego na dachu budynku - obiektu budowlanego będącego przedmiotem postępowania - składającego się z: podporowej konstrukcji stalowej na słupkach stalowo-żelbetowych zlokalizowanych na dachu budynku o wymiarach osiowo 600 x 1200 cm, konstrukcji wsporczej tablicy reklamowej z profili stalowych skręcanych o wysokości 460 cm oraz samej tablicy reklamowej o wymiarach 12x14 m oznacza, że realizuje się konstrukcję budowlaną, na której zostaje zainstalowane urządzenie reklamowe.
Art. 29 ustawy - prawo budowlane stanowiący katalog budów i robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę w ust. 2 pkt 2 zawiera termin " instalowanie" a nie " budowa"., tym samym dotyczy on instalacji (montażu) tablicy (urządzenia reklamowego) na lub do konstrukcji nośnej i nie obejmuje budowy konstrukcji nośnej, a więc artykuł 29 nie obejmuje podanych w piśmie inwestora prac.
[...] Sp. z oo. wniosła odwołanie, w którym podniósł, iż stanowisko organu pierwszej instancji jest błędne a decyzja wydana w trybie art. 30 ustawy -Prawo budowlane jest nieprawidłowym odczytaniem treści ustawy i jego nadinterpretacją.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2004 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podtrzymał argumentację organu pierwszej instancji.
[...] Sp. z oo. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zarzucając zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego art. 3 pkt 3 oraz art. 29 ust.2 pkt 6 i art. 30 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. –Prawo budowlane, poprzez niewłaściwe przyjęcie, iż inwestycja budowlana polegająca na instalacji nośnika reklamowego na dachu budynku przy Al. [...] w [...], wymaga uzyskania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę, i tym samym nie podlega wyłączeniu, o którym mowa w treści art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy -Prawo budowlane, 2 naruszenie art. 107 § 3 kpa polegające na braku uzasadnienia faktycznego oraz art. 77 § 1 w związku z art. 7 kpa.
Wojewoda [...]. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.)nakłada na inwestora zamierzenia inwestycyjnego obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31.
Natomiast art. 29 ust. 2 powołanej ustawy, określa, iż pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych, polegających na:
pkt 6 - instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych z wyjątkiem reklam świetlnych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym;
pkt 15 - instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych.
Wykonywanie robót określonych w art. 29 pkt 6 wymaga zgłoszenia (art. 30 ust. 1 pkt 2). Natomiast budowa urządzeń na obiektach budowlanych wymaga zgłoszenia jedynie w przypadku, gdy urządzenia te przekraczają wysokość 3 m. (art. 30 ust. 1 pkt 3 b).
Z przywołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że instalacja tablic i urządzeń reklamowych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, przy czym należy zauważyć, iż ustawodawca nie uzależnił wyjątku wyszczególnionego w art. 29 ust. 2 pkt 6 ani od wielkości tablic i urządzeń reklamowych, ani też od tego czy są to tablice lub urządzenia wkopane w ziemię, a więc trwale związane z gruntem, które można uznać za budowle, w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane, czy też są to tablice lub urządzenia reklamowe ustawione na konstrukcji naziemnej.
Skład orzekający nie podziela poglądu prawnego organów obu instancji o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla nośnika reklamowego zgłoszonego przez [...] Sp. z oo., którą inwestor zamierzał zainstalować na dachu budynku przy Al. [...] w [...].
Twierdzenie organów, że budowa konstrukcji wsporczej, na której ma być zamontowana tablica reklamowa – wymaga pozwolenia na budowę, ze względu na jej skalę i charakter nie znajduje uzasadnienia, bowiem ustawa - Prawo budowlane nie przewiduje możliwości formalnego podziału zamierzenia inwestycyjnego i stosowania do tak podzielonych części odmiennych przepisów prawa, dotyczących pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy zwalnia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie tylko tablice reklamowe, ale również urządzenia reklamowe, co oznacza niewątpliwie całość urządzenia reklamowego, a więc także elementów konstrukcyjnych do mocowania samej tablicy reklamowej.
W przypadku, gdy organy administracyjne uznają, że skala i wielkość robót budowlanych przy instalowaniu tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, pogorszenie stanu środowiska, albo zwiększenie ograniczenia lub uciążliwość dla terenów sąsiednich, może w drodze decyzji na podstawie art. 30 ust. 7 nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, na roboty objęte zgłoszeniem. Uprawnienie to ma charakter uznaniowy i wymaga uzasadnienia przez organ podstaw do zastosowania art. 30 ust. 7 ustawy..
Wojewoda [...]. rozpatrując ponownie odwołanie i oceniając jego zasadność, w odniesieniu do decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2004 r. winien rozważyć wszystkie okoliczności istotne dla sprawy.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji wyroku.