Uzasadnienie
W dniu 12 lutego 2009r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy D.M., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 13 marca 2009r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, poprzez podanie: jakiego rodzaju działalność gospodarczą prowadzi małżonka, czy wnioskodawca uzyskuje dochody, jeśli tak z jakiego tytułu i podać ich miesięczną wysokość, jakie ponosi stałe miesięczne wydatki związane z utrzymaniem domu (podatek od nieruchomości, gaz, opłaty za energię, telefon) należało podać ich wysokość, czy wnioskodawca lub małżonka posiada pojazdy mechaniczne, jeśli tak należało podać markę, rok produkcji oraz koszty związane z ich utrzymaniem (ubezpieczenie, paliwo) oraz do nadesłania wyciągów bądź wykazów z konta bankowego z trzech miesięcy, zaświadczenia z Urzędu Skarbowego o dochodach uzyskanych z działalności gospodarczej z trzech ostatnich miesięcy. Wyjaśnienia wpłynęły do Sądu w dniu 1 kwietnia 2009r.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych.
Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.
Z pisma wyjaśniającego z dnia 1 kwietnia 2009r. wynika, że wnioskodawca nie uzyskuje dochodów, pomaga żonie przy prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie stolarstwa, którą prowadzi od stycznia 2009r.
Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i trójką dzieci. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1.272,00 złotych uzyskiwanych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej oraz z zasiłku rodzinnego na dzieci.
Wnioskodawca zakreślił w formularzu, że posiada dom o pow. 100 m², nieruchomość rolną 0,22 ha. Skarżący podał, że wspólnie z małżonką posiadają samochód osobowy Renault Chamade z 1991r. Wnioskodawca wskazał, że miesięcznie wydaje 100,00 złotych na paliwo, a na ubezpieczenie samochodu ok. 500, 00 złotych.
Skarżący podał, że miesięczne wydatki jakie ponosi wspólnie z żoną na utrzymanie domu wynoszą około 1.000,00 złotych.
Biorąc pod uwagę wysokość wykazanych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawca i jego rodzina uznano, że nie jest on w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniono, że poniesienie tego wydatku wykracza poza możliwości finansowe wnioskodawcy. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca nie może ponosić kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca uiścił wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100,00 złotych.
Powyższe wskazuje, że wnioskodawca jest w stanie zgromadzić z uzyskiwanych dochodów środki na ponoszenie ewentualnie pozostałych kosztów sądowych w sprawie, które nie będą wyższe niż te dotychczas poniesione. Uznano, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości przez wnioskodawcę nie spowoduje utraty płynności finansowej i nie przyczyni się do uszczerbku w utrzymaniu koniecznym wnioskodawcy i jego rodziny.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.