Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym [...] września 2008r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008r.
W uzasadnieniu organ podał, że kontrolowanym postanowieniem Wojewoda [...] nałożył na Starostę [...] karę pieniężną w wysokości 1500 zł, z powodu wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę z 3 dniowym przekroczeniem terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. Organ podkreślił, że prawidłowo odliczono od czasu trwania postępowania okres jego zawieszenia w trybie art. 98 § 1 kpa, natomiast zdaniem organu wydanie postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy nie wstrzymuje biegu terminu wynikającego z art. 35 ust. 6.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Starosta [...]. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Wojewody [...] skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 35 ust. 6 i ust. 8 ustawy Prawo budowlane.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga Starosty [...] jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawą w/w rozstrzygnięć jest art. 35 ust. 6 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu nadanym przepisem art. 1 pkt 12 c ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy organ administracji architektoniczno - budowlanej - pomimo podejmowanych, przewidzianych prawem działań i przy zachowaniu wszystkich reguł prawidłowego postępowania - nie ma możliwości wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Do takich przypadków odnosi się przepis art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym do 65 - dniowego terminu nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.
Przepis ten nie stanowi podstawy do odliczenia terminów tych czynności organu administracji publicznej które stanowią elementy postępowania tj. zawiadomienie o wszczęciu postępowania, nieuzasadnione oczekiwanie organu na pismo, które nie ma wpływu na bieg sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 marca 1988r.
W rozpoznawanej sprawie wniosek o pozwolenie na rozbudowę budynku magazynowo - handlowego na dz. [...] wpłynął do organu w dniu 2 stycznia 2008r. zaś decyzja Starosty umarzająca postępowanie wobec cofnięcia wniosku została wydana dnia [...] maja 2008r.
Tak więc postępowanie w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę rozpoczęło swój bieg z chwilą złożenia wniosku (art. 61 §1 kodeksu postępowania administracyjnego).
Z materiału dowodowego wynika, że w trakcie trwania postępowania organ dokonywał czynności zmierzających do wydania decyzji tj. postanowieniem wydanym dnia 30 stycznia 2008r. na podstawie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek usunięcia istotnych nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym co oznacza, że okres opóźnienia w podjęciu rozstrzygnięcia spowodowany był przez stronę w związku z koniecznością uzupełnienia dokumentacji.
Należy podkreślić, że zgodnie z treścią ust. 3 art. 35 ustawy organ prowadzący postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę ma obowiązek wezwać inwestora do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości wniosku i projektu budowlanego wyznaczając mu termin do wykonania nałożonego obowiązku.
W przypadku wydania postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy, termin wyznaczony dla strony dla jego wykonania postanowienia nie wlicza się do okresu 65 dni. Odnosząc powyższe do rozpoznania sprawy należy uznać, że od terminu 65 dniowego określonego w ust 6 art. 35 ustawy Prawo budowlane winien być odliczony okres od dnia wydania postanowienia do dnia upływu terminu na jego wykonanie - ponieważ opóźnienie obejmujące ten okres nastąpiło z winy strony z powodu niekompletności wniosku, nie zaś z winy organu.
Z uwagi na fakt, że wyżej podniesione przez Sąd uchybienia istotnie wpłynęły na wynik sprawy i dotyczą one postępowania organów obu instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit a i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.