Uzasadnienie
VII SA/WA 1743/12
Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...] Prezydium Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, na podstawie art. 10 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1 oraz 46 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U. z 2004r. Nr 144, poz. 1529 ze zm.) odmówiło M. C. stwierdzenia prawa wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego i dokonania wpisu na listę diagnostów laboratoryjnych.
M. C. zgodnie z pouczeniem zawartym w w/w uchwale wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Na wstępie stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała mogłaby podlegać kontroli sądu administracyjnego jako akt z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a)
Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a, akt taki może być zaskarżony do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu w terminie 14 dni, od dnia w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu - do usunięcia naruszenia prawa.
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest środkiem zaskarżenia lecz formalnym wymogiem wniesienia skargi (wyrok NSA z dnia 5 sierpnia 2010r, I OSK 806/10, LEX nr 737511).
Wniesienie skargi bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, nawet gdy następuje w wyniku błędnego pouczenia jest niedopuszczalne.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła skargę na uchwałę organu bezpośrednio do sądu administracyjnego, nie wyczerpując trybu zaskarżenia (bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa).
W związku z powyższym skarga z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a podległa odrzuceniu.
Niedopuszczalność skargi w przedmiotowym przypadku została potwierdzona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2012r. sygn. akt II OSK 1863/12, (internetowa baza orzeczeń NSA) w którym m. in. stwierdzono: "należy zwrócić uwagę na obowiązujący w polskim systemie prawnym dwuinstancyjny model postępowania administracyjnego. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 78, dotyczącym środków ochrony wolności i praw, ustanawia zasadę, że każda ze stron ma prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji, dopuszczając ustawowe wyjątki od tej zasady. Temu konstytucyjnemu wymogowi odpowiada zawarta w art. 15 Kpa zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Odstąpienie od tej zasady, jej ograniczenie lub wyłączenie bądź wprowadzenie innego środka ochrony prawnej, może nastąpić tylko w drodze ustawy, a jako wyjątek od zasady musi być wyraźne i jednoznaczne. Ewentualne wątpliwości co do istnienia takiego wyjątku powinny być wyjaśniane na rzecz realizacji zasady, a nie rozszerzenia wyjątku."
Jednocześnie odrzucenie skargi nie oznacza w tym przypadku, że stronie zamknięto możliwość sądowej weryfikacji kwestionowanej uchwały.
Stosownie do treści art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), istnieje możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu wskazanego w art. 52 § 3 p.p.s.a. co do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.