Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. po ponownym rozpatrzeniu sprawy dotyczącej stanów technicznych budynku hurtowni wędlin przy ul. B. [...] i budynku mieszkalno – gospodarczego przy ul. B. [...] w R. decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006r na podstawie art. 48 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) nakazał inwestorom B. i T. W. rozbiórkę budynku gospodarczego (kotłowni i spiżarni) dobudowanych do istniejącego budynku mieszkalnego na terenie posesji przy ul. B. [...] w R. W uzasadnieniu organ podał, iż decyzją ostateczną z dnia [...] marca 2006r., Nr [...] działając na podstawie art. 154§ 2 kpa uchylił swoją własną decyzję ostateczną z dnia [...] lutego 2005r., Nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalno – gospodarczego przy ul. B. [...] w R. wypełniając wskazania zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt. 7/IV SA 2538/03, że " rozdzielenie postępowania dot. stanu technicznego budynków przy ul. B. [...] i [...] było nieuprawnione".
Ponownie analizując zebrany materiał dowodowy w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalno – gospodarczego przy ul. B. [...] w R. organ ustalił, że budynek mieszkalny został wybudowany bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę i został objęty decyzją ostateczną Architekta Miasta R. z dnia [...].12.1987r. zezwalającą na jego tymczasowe użytkowanie.
Ponadto, z porównania dokumentacji stanowiącej załącznik do tej decyzji ze stanem faktycznym uwidocznionym w protokole oględzin przeprowadzonych w dniu [...] marca 2003r. wynika, że budynek mieszkalny został rozbudowany bez pozwolenia na budowę wzdłuż granicy z działką przy ul. B. [...] o pomieszczenia kotłowni i spiżarni.
Wymiary rozbudowy w rzucie wynoszą 5, 05m x 3,3m, a wysokość łazienko-kotłowni wynosi 2, 14m w świetle.
Inwestorzy B. i T. W. podczas oględzin w dniu [...] marca 2003r wyjaśnili fakt rozbudowy podając, że przedmiotowy budynek mieszkalny został w 1988r rozbudowany o drewnianą szopę obitą eternitem.
Następnie w kwietniu 2002r. inwestorzy zdemontowali eternit którym były obite ściany starej szopy i od wewnątrz wykonali nowe ściany z cegły gr.6,5cm, które ocieplono styropianem gr 5 cm i otynkowano. W trakcie modernizacji wykonali również nową konstrukcję dachu.
Fakt wykonania rozbudowy budynku mieszkalnego o pomieszczenia gospodarcze w 2002r. potwierdził również właściciel działki sąsiedniej przy ul. B. [...] w piśmie z dnia [...] stycznia 2006r.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. na podstawie art. 81 c Prawa budowlanego zobowiązał inwestorów do przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej stanu technicznego budynku mieszkalno-gospodarczego. Z ekspertyzy technicznej wynika, że ściany zewnętrzne kotłowni i spiżarni nie posiadają właściwych fundamentów i izolacji p.wilgociowej.
Dokonując ponownie analizy zebranego materiału dowodowego organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego ustalił, że w/wym ściany usytuowane przy granicy z działką sąsiednią nie spełniają wymagań w zakresie ich izolacyjności cieplnej, ochrony przed zawilgoceniem i korozją biologiczną oraz nie posiadają ściany oddzielenia przeciwpożarowego czym naruszają § 272 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.).
W ocenie organu wysokość pomieszczenia kotłowni i łazienki wynosząca w świetle 2,14 m narusza warunki § 77 pkt 2 cytowanego wyżej rozporządzenia zgodnie z którym powinna wynosić minimum 2,5 m oraz narusza § 170 pkt 4 zgodnie z którym pomieszczenia w których instaluje się urządzenia gazowe powinny mieć wysokość co najmniej 2,2m w przypadku braku instalacji mechanicznej wywiewnej i nawiewowo-wywiewnej jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. uznał, że nie ma możliwości doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem i odstąpił od możliwości zastosowania procedury legalizacyjnej uzasadniając to brakiem posiadania przez inwestora ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz naruszeniem powołanych wyżej przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.).
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania inwestorów B. i T. W. decyzją z dnia [...] października 2006r., Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez organ pierwszej instancji dodatkowo ustalając, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. korzystając z instytucji legalizacji samowoli budowlanej chciał zalegalizować obiekt dlatego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006r., Nr [...] zobowiązał inwestorów do przedłożenia dokumentów – zaświadczenia Prezydenta miasta R. o zgodności wiatrołapu dobudowanego do budynku mieszkalno-gospodarczego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo w przypadku jego braku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projektu architektoniczno-budowlanego przedmiotowego wiatrołapu i inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej zagopodarowania działki.
W ocenie organu odwoławczego zarzuty skarżących dotyczące możliwości doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem są uzasadnione bowiem stwierdzone uchybienia mogą być usunięte i obiekt może zostać doprowadzony do stanu zgodnego z prawem.
Jednakże zdaniem organu odwoławczego nakaz rozbiórki jest uzasadniony z uwagi na brak ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagopodarowania terenu oraz nie przedłożenie przez inwestora w odpowiednim terminie dokumentów wymienionych w art. 48 ust 3 koniecznych do zalegalizowania obiektu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli inwestorzy B. i T. W. Zaskarżonej decyzji zarzucili rażącą obrazę przepisu art 103 ust 2 Prawa budowlanego poprzez zastosowanie przepisu art. 48 ust 4 ustawy w sytuacji gdy przedmiotowy budynek gospodarczy został wybudowany w 1987r. i powinny mieć zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24.10.1974r. – Prawo budowlane.
Skarżący na dowód wybudowania budynku gospodarczego w 1987r załączyli plan zagospodarowania działki przy ul. B. [...] w R. sporządzony i zarejestrowany w 1987r.
W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona lecz z innych przyczyn niż w niej wskazane.
Przede wszystkim należy podnieść, iż wbrew zarzutom skargi organy w sposób prawidłowy ustaliły stan faktyczny sprawy i prawidłowo zastosowały przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane.
Prace adaptacyjne prowadzone przez skarżących przy drewnianej szopie wybudowanej samowolnie w 1988r. polegające na zdemontowaniu eternitu którym były obite ściany starej szopy i wykonaniu od wewnątrz nowych ścian z cegły, ocieplonych styropianem i otynkowanych oraz wykonaniu nowej konstrukcji dachu w rzeczywistości stanowiły budowę nowego obiektu budowlanego - budynku gospodarczego.
Przedmiotowy budynek wybudowany został w warunkach samowoli budowlanej w 2002r dlatego podlega regulacji Prawa budowlanego z 1994r.
Możliwość zalegalizowania obiektów budowlanych lub ich części będących w budowie lub wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę została wprowadzona ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718).
Przed podjęciem decyzji o nakazie rozbiórki, organ nadzoru budowlanego powinien rozważyć, czy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 48 ust 2 Prawa budowlanego.
W rozpoznawanej sprawie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. przeprowadził postępowanie legalizacyjne dotyczące wiatrołapu dobudowanego do budynku mieszkalno-gospodarczego co wynika z treści postanowienia Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. wydanego na podstawie art. 48 ust 2 i ust 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r, nr 207, poz. 2016 ze zm.).
Organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego nie przeprowadził natomiast postępowania legalizacyjnego budynku gospodarczego (kotłowni i spiżarni).
Prowadząc postępowanie legalizacyjne należy uwzględnić fakt, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 20 grudnia 2007r., P 37/2006 orzekł, że art. 48 ust 2 lit b i art. 48 ust 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 i Nr 170, poz. 1217 oraz z 2007r., Nr 88, poz. 99, poz. 665 i Nr 127, poz. 880) w częściach wyrażenia " w dniu wszczęcia postępowania" są niezgodne z wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą sprawiedliwości społecznej oraz z art. 32 ust 1 Konstytucji.
Mając na uwadze treść powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, organ nadzoru budowlanego powinien rozważyć możliwość zastosowania art. 48 ust 2 Prawa budowlanego, a dopiero w przypadku braku możliwości legalizacji wydać decyzję o nakazie rozbiórki.
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 a kpa) co powoduje uwzględnienie skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.