Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] sierpnia 2007r., na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu zażalenia Starosty K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007r. nakładające na Starostę K. karę pieniężną w kwocie 21.000 zł za 42 dni zwłoki w wydaniu decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ podał, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania zażaleniowego ustalono, że organ I instancji zastosował prawidłowy stan prawny, w tym również art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji ustawą z dnia 16 kwietnia 2004r.
Prawidłowo określono początek biegu terminu wynikającego z w/w artykułu ustawy na dzień wpływu wniosku inwestora tj. 10 sierpnia 2004r.
Dla zachowania terminu określonego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego decyzja w sprawie pozwolenia na budowę powinna być wydana 14 października 2004r. Decyzja, zaś w przedmiotowej sprawie została wydana dnia 25 listopada 2004r. - a więc z przekroczeniem terminu określonego w ustawie o 42 dni.
Nadto organ odwoławczy podniósł, że podnoszony przez Starostę fakt wydania postanowienia w trybie art. 35 ust. 3 ustawy nie powoduje przedłużenia terminu dla wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę, bowiem termin wyznaczony w postanowieniu nie jest terminem przewidzianym w przepisach prawa do dokonania określonych czynności o którym mowa w art. 35 ust. 8 cyt. ustawy.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Starosta K. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 35 ust. 3, 6 i 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane poprzez ich błędną wykładnię, oraz naruszenie art. 7, 77,107 § 3 i art. 138 §1 pkt 1 kpa.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, która dokonywana jest na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy sąd stwierdził, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skarga zasługuje na uwzględnienie, a podniesione w niej zarzuty należy uznać za trafne.
Podstawą postanowień wydanych przez organy administracji rozstrzygające w rozpoznawanej sprawie jest art. 35 ust. 6 ustawy z 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, który stanowi, że gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia wniesienia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza termin organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.
Do terminu tego (ust. 8 w/w przepisu) nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.
W rozpoznawanej sprawie wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę budynków mieszkalnego i gospodarczo - garażowego w miejscowości P. wpłynął do organu w dniu 10 sierpnia 2004r., zaś decyzja Starosty K. udzielająca pozwolenia na budowę została wydana w dniu 25 listopada 2004r.
Tak więc postępowanie w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę rozpoczęło swój bieg z chwilą złożenia wniosku (art. 61 §1 kpa).
Z materiału dowodowego wynika, że w trakcie trwania postępowania organ dokonywał czynności zmierzających do wydania decyzji tj. postanowieniem wydanym dnia 24 września 2004r. na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek usunięcia istotnych nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym i złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - co oznacza, że okres opóźnienia w podjęciu rozstrzygnięcia spowodowany był przez stronę w związku z koniecznością uzupełnienia dokumentacji.
Należy podkreślić, że zgodnie z treścią ust. 3 art. 35 organ prowadzący postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę ma obowiązek wezwać inwestora do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości wniosku i projektu budowlanego wyznaczając mu termin dla wykonania nałożonego obowiązku.
W przypadku wydania postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy, terminu wyznaczonego dla strony dla wykonania postanowienia nie wlicza się do okresu 65 dni.
Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy uznać, że od terminu 65 - dniowego określonego w ust. 6 art. 35 ustawy Prawo budowlane winien być odliczony okres od dnia wydania postanowienia do dnia upływu terminu na jego wykonanie - ponieważ opóźnienie obejmujące ten okres nastąpiło z winy strony z powodu niekompletności wniosku, nie zaś z winy organu.
Z uwagi na fakt, że wyżej podniesione przez Sąd uchybienia istotnie wpłynęły na wynik sprawy i dotyczą one postępowania organów obu instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 §1 lit 1 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł ja w sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 wyżej wymienionej ustawy.