Uzasadnienie
W dniu 31 marca 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez K. W. formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o ustanowienie adwokata. We wniosku wnioskodawczyni przedstawiła swoją sytuację finansową i majątkową. Do wniosku załączyła kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zaświadczenie z Ośrodka Pomocy Społecznej w K., przekazu pocztowego potwierdzającego wysokość pobieranego świadczenia za luty 2014 r., zaświadczenia lekarskiego.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a).
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podała, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 1.338,27 złotych miesięcznie.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że jest użytkownikiem budynku, który nie nadaje się do zamieszkania z uwagi na nieodpowiedni stan techniczny. Podkreśliła, że jest osobą schorowaną, niepełnosprawną, poruszająca się o kulach. Wyjaśniła, że z uzyskiwanej emerytury spłaca miesięcznie kwotę 350,00 złotych miesięcznie firmie windykacyjnej jako spłatę kredytu bankowego z 2000r., którego nie mogła spłacić w całości w terminie. Dodała, iż spowodowane to było likwidacją zakładu pracy w którym pracowała.
Wnioskodawczyni podała, że korzysta z pomocy społecznej. Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Oceniono, że obecna sytuacja finansowa wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.