Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 listopada 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1775/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Ewa Machlejd przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi B. T. – N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

B. T. – N., pismem z dnia [...] lipca 2014 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 października 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na w/w decyzję w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na zarządzenie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2014 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. Sąd postanowił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lipca 2015 r. sygn. akt II OZ 376/15 oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 5 marca 2015 r.

Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2015 r. skarżąca została wezwana do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 października 2014 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do wykonania powyższego zarządzenia do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej w dniu 28 sierpnia 2015 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 125). Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została dwukrotnie awizowana – w dniu 14 i 24 sierpnia 2015 r., a zwrócona, jako niepodjęta w terminie – w dniu 1 września 2015 r. Zgodnie zaś z treścią art. 73 § 4 k.p.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu awizowania, tj. w dniu 28 sierpnia 2015 r. Tym samym termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 4 września 2015 r.

Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że do dnia 29 września 2015 r. wpis sądowy w niniejszej sprawie nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

W sytuacji zgłoszenia przez stronę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu przerwany zostaje bieg tego terminu. Jednocześnie sąd zobligowany jest do rozpoznania wniosku strony w przedmiocie prawa pomocy. Postępowanie to kończy się wydaniem postanowienia podlegającego - w razie odmowy - zaskarżeniu zażaleniem (art. 260 p.p.s.a.). W chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) postanowienie takie staje się prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, jednakże ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania jej do uiszczenia opłaty - ze wskazaniem kwoty oraz skutków jej nieuiszczenia.

W związku z powyższym po bezskutecznym upływie 7 – dniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po postanowieniu w przedmiocie prawa pomocy, sąd obowiązany jest odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd.

Wobec prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2015 r. sygn. akt II OZ 376/15 oddalającego zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 5 marca 2015 r. - ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do wykonania zarządzenia do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej w dniu 28 sierpnia 2015 r., w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 125), a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 4 września 2015 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że do dnia 29 września 2015 r. wpis sądowy w niniejszej sprawie nie został uiszczony.

Powyższe skutkowało stwierdzeniem, że skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu i nie uiściła w terminie należnej kwoty wpisu sądowego.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 5 marca 2015 r., dokument z 14 października 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.