Uzasadnienie
W dniu [...] listopada 2007 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek H. Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż H. Ł. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z renty strukturalnej i emerytury w łącznej wysokości brutto 2811,6 zł., co netto wynosi 2.544,67 Posiadany majątek obejmuje samochód osobowy marki opel agila 1.0 z 2002 r. Wnioskodawczyni dodała, że dom w którym mieszkają jest własnością syna, na którym wnioskodawczyni z mężem mają dożywotnią służebność lokalu. Posiada do spłaty kredyt, którego miesięczne raty wynoszą 455,29 zł. oraz do spłaty raty za samochód osobowy za którego miesięczne raty wynoszą 326,29 zł. Pozostałe stałe wydatki domu (prąd, gaz, telefon) zamykają się w kwocie 200 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych w tym opłacenie adwokata. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową H. Ł. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni razem z mężem posiadają własne dochody. We wniosku wskazała, że dochód rodziny obciążony jest spłatą kredytu oraz ratami za samochód, jednak nie zaznaczyła by miała jakikolwiek kłopot z ich spłaceniem. Oznacza to że wnioskodawczyni posiada płynność finansową. Skarżąca z mężem nie ma nikogo na utrzymaniu, a przedstawione okoliczności nie wskazują by miała problemy finansowe. Po odliczeniu stałych miesięcznych wydatków, które określono na 980 zł miesięcznie, pozostaje skarżącej około 1.500 zł netto na życie. Uznano, że z tej kwoty można wygospodarować środki na opłacenie zawodowego pełnomocnika. Z tych względów odmówiono ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Należy również zaznaczyć, że w tego typu sprawach strona jest ustawowo zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych, zatem opłacenie pełnomocnika jest jedynym wydatkiem w sprawie.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).