Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] działając na podstawie art. 66 ust. 1 i 3 i art. 83 ust. 1 w związku z art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 104 i art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) zwanej dalej kpa. po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej stanu technicznego budynku przy ul. [...] w W., nakazał właścicielom nieruchomości M.S., M.S. oraz J.S. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku poprzez wykonanie robót wskazanych w ekspertyzie technicznej sporządzonej w marcu 2010 r., tj. wymianę:
- - tynków zewnętrznych na ścianach,
- - obróbki blacharskie,
- - schodów drewnianych wewnętrznych.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że ww. budynek znajduje się w złym stanie technicznym. Występują pęknięcia ścian na elewacji oraz wewnątrz budynku. Zaobserwowano także ubytki tynków i odpadanie betonowych elementów z gzymsów. Korzystając z uprawnień postanowieniem Nr [...] z dnia [...] organ nałożył na właścicieli nieruchomości obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej stanu technicznego budynku. Z przedłożonej ekspertyzy wynika, że niektóre elementy budynku są w złym stanie technicznym i kwalifikują się do wymiany. Rzeczoznawca stwierdził, że "biorąc pod uwagę wiek budynku można uznać, że tynki zewnętrzne na ścianach znajdują się w stanie bliskim fizycznego zużycia i praktycznie kwalifikują się do wymiany. Stan techniczny schodów ocenił jako bliski fizycznego zużycia. Podobnie jak tynki zewnętrzne, również schody kwalifikują się do wymiany. Stwierdził, że stolarka okienna i drzwiowa oraz obróbki blacharskie okien są mocno zużyte."
Korzystając zatem z uprawnień wynikających z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego organ nakazał zatem usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości określając termin wykonania tego obowiązku.
W wyniku rozpoznania odwołania M.S., M.S., J.S., od powyższej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] Nr [...], działając na podstawie art. 138 1 pkt 2 kpa. oraz na podstawie art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazu wymiany obróbek blacharskich w ten sposób, iż nakazał wykonanie robót wskazanych w ekspertyzie tj. zmieniając jedynie zakres obróbek blacharskich poprzez dodanie wyrazu okiennych.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że organ powiatowy prawidłowo przeprowadził postępowanie skutkujące wydaniem decyzji z dnia [...], jednakże nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym (w tym przede wszystkim w ekspertyzie) wskazana konieczność wymiany obróbek blacharskich. W ocenie organu odwoławczego tak sformułowany obowiązek oznacza konieczność wymiany całości obróbek blacharskich w budynku. Natomiast w ocenie technicznej w pkt. 6 dotyczącym istniejących uszkodzeń elementów budynku nie ma wskazań co do złego stanu technicznego wszystkich obróbek blacharskich, a jedynie zwrócono uwagę na mocne zużycie obróbek blacharskich okien. Z tego względu, w ocenie organu odwoławczego należało zastąpić wszystkie obróbki blacharskie, obróbkami blacharskimi okiennymi.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie nakazu wymiany schodów drewnianych wewnętrznych, dopuszczenie dowodu z pisemnego oświadczenia Rzeczoznawcy budowlanego M. B. o stanie technicznym schodów wewnętrznych, ewentualne dopuszczenie dowodu z innej ekspertyzy technicznej, oraz o wydłużenie terminu wykonania pozostałych robót budowlanych, tj. wymianę tynków zewnętrznych na ścianach i obróbek blacharskich okiennych, gdyż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego tego nie uczynił, do dnia 31 października 2011 r.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego stanowiący, iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.
Użyte w art. 66 ust 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane pojęcie "nieodpowiedni" jest określeniem nieostrym i brak jego legalnej definicji. Z treści omawianego przepisu wynika uprawnienie dla organu nadzoru budowlanego do nakładania na podmioty posiadające tytuł prawny do budynku obowiązków mających na celu usunięcie nieprawidłowości, a więc stanu niezgodnego z przepisami. Nakładanie więc przez organ administracji określonych obowiązków musi wynikać ze ściśle określonej normy prawnej, a określenie "nieodpowiedni" stan techniczny budynku należy odnieść do sytuacji, w której ustalony stan techniczny obiektu narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów. W takim tylko przypadku organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Przyjęcie odmiennej koncepcji, tj. uznanie, iż stan nieodpowiedni nie jest równoznaczny z naruszeniem określonej normy prawnej, oznaczałoby w istocie uprawnienie dla nakładania obowiązków na właściciela obiektu niewynikających wprost z przepisów prawa (por. wyrok NSA z 22 czerwca 2001 r., sygn. IV SA 1103/99).
Orzekające w rozpoznawanej sprawie organy w ogóle nie wskazały normy prawnej, której wymagania zostały naruszone przez ustalony stan techniczny w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w W. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że przedłożona ekspertyza techniczna oceny stanu technicznego budynku wskazuje na szereg nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego niektórych elementów budynku takich jak tynków zewnętrznych na ścianach, obróbek blacharskich i schodów drewnianych wewnętrznych.
Wymienione wyżej elementy znajdują się w stanie bliskim fizycznego zużycia i praktycznie kwalifikują się do wymiany.
Jednakże wskazana ekspertyza techniczna ocenia ogólny stan techniczny budynku jako średni i stwierdza, że w obecnym stanie istniejące uszkodzenia nie stwarzają stanu zagrożenia bezpieczeństwa budynku.
W rozpoznawanej sprawie nie wyjaśniono, dlaczego w ocenie organu ustalony stan techniczny obiektu jako średni uzasadnia nałożenie obowiązków w trybie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego.
Ponadto z zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego nie wynika aby budynek mieszkalny mógł zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska.
Ustalenie, że stan techniczny obiektu budowlanego jest nieprawidłowy wymagało wyjaśnienia, czy stwierdzone nieprawidłowości w istocie odpowiadają sytuacji, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego, uzasadniającej interwencję organu w przewidzianym tym przepisem trybie. Tymczasem, z zebranego w aktach sprawy materiału okoliczność ta jednoznacznie nie wynika.
Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji wydano z naruszeniem art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Z tych względów konieczne było uchylenie decyzji organów obu instancji.
Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy rzeczą organów będzie wyjaśnienie wskazanych kwestii i zastosowanie się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku.
W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.
Zaskarżona decyzja nie może być wykonana na podstawie art. 152 w/w ustawy natomiast o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.