Uzasadnienie
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] ([...]) na podstawie art. 35 ust. 6 - 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. z 2006r., Dz. U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), dalej Prawo budowlane, oraz art. 123 kpa - wymierzył Staroście Powiatu K. karę w wysokości 16.500 zł za 33 dni zwłoki w postępowaniu, w sprawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, rodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi z przyłączami i garażem na działkach nr [...],[...] położonych w D., gm. K. - L., wyznaczając 14 dniowy termin na jej wpłacenie.
W uzasadnieniu Wojewoda [...] podkreślił, że w sprawie zastosowanie miał art. 35 obowiązujący po nowelizacji ustawy Prawo budowlane z dnia 16 kwietnia 2004r. (Dz. U. z dnia 3 kwietnia 2004r., Nr 93, poz.888).
Organ wskazał, że wniosek o pozwolenie na budowę wpłynął do Starosty Powiatu K. w dniu 21 września 2004r., natomiast decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została w dniu [...]. Zatem 65 dniowy termin do załatwienia sprawy określony w art. 35 ust 6 Prawa budowlanego został przekroczony o 33dni.
Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, Wojewoda [...] nie zgodził się ze stanowiskiem przedstawionym w wyjaśnieniach Starosty Powiatu K. co do przerwania biegu 65 dniowego terminu do załatwienia sprawy, w związku z zawiadomieniem stron o wszczęciu postępowania, jak również co do odliczeń z tytułu wydania postanowienia w trybie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego. Zdaniem Wojewody [...] postępowanie to jest składnikiem postępowania administracyjnego nie mieszczącym się w kategoriach czynności, o których mowa w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego i art. 35 § 5 kpa. Organ powinien wyznaczyć krótkie terminy w celu uzupełnienia wniosku, tak aby rozstrzygnięcie mogło być wydane w przewidzianym ustawowo terminie.
Postanowieniem z dnia [...] ([...]) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 88a ust. 1 pkt 1a ustawy Prawo budowlane - utrzymał w mocy ww. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]. Podzielając stanowisko organu I instancji organ odwoławczy dodał, że nie podlegają odliczeniu od terminu wynikającego z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, terminy związane z zawiadomieniem stron o możliwości wypowiedzenia się o zebranych dowodach i materiałach jak również termin wyznaczony stronom na zapoznanie się z materiałem dowodowym, gdyż są to zwykłe czynności w ramach postępowania administracyjnego, nie wstrzymujące biegu terminu do wydania decyzji.
W skardze na powyższe postanowienie, Starosta Powiatu K. wniósł o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 35 ust. 3, 6, 8 Prawa budowlanego poprzez ich błędna wykładnię, polegającą na przyjęciu, że termin do wydania postanowienia z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego w przedmiocie uzupełnienia braków materialno - prawnych nie podlega odliczeniu od terminu określonego w art. 35 ust 6 prawa budowlanego.
Ponadto - w ocenie skarżącego - organ naruszył art. 7 i 77 kpa poprzez nieustalenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz niedokładne zebranie materiału dowodowego, art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 126 kpa poprzez lakoniczne uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia oraz brak odniesienia się do wszystkich zarzutów zażalenia, a także art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 144 kpa poprzez utrzymanie w mocy błędnego rozstrzygnięcia organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymując stanowisko zaprezentowane w sprawie wskazał m.in., że skoro wskazane przez organ braki miały charakter formalnych, to organ winien wezwać do ich uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 kpa, który służy do usunięcia braków formalnych i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1271).
Skargę należało uwzględnić, ponieważ zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji wydano z naruszeniem art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego.
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięć organów administracji orzekających w niniejszej sprawie stanowiły przepisy art. 35 ust. 6, 7, 8 Prawa budowlanego.
Stosownie do treści art. 35 ust. 6, w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888), w przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia zobowiązany jest wymierzyć karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.
Zgodnie z ust. 8 tego artykułu, do 65 dniowego terminu o którym mowa w ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. Z brzmienia art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego wynika zatem, że do 65 dniowego terminu nie wlicza się wszystkich tych okresów, w których braki merytoryczne dokumentacji i braki formalne wniosku nie pozwalają organowi na skuteczne prowadzenie postępowania w sprawie.
Na podstawie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego organ - w razie stwierdzenia naruszeń określonych w art. 35 ust 1 ww. ustawy - nakłada na inwestora obowiązek usunięcia braków merytorycznych projektu budowlanego w zakreślonym terminie. Termin wyznaczony na podstawie ust. 3 art. 35 powołanej ustawy winien - zdaniem Sądu - również podlegać odliczeniu od czasu zakreślonego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Podkreślić bowiem trzeba, że zwłoka związana z tym okresem jest niezawiniona przez organ. Niewątpliwie organ nie ma możliwości rozpatrzenia wniosku zawierającego braki merytoryczne projektu, w sytuacji gdy jednocześnie ma obowiązek wezwania wnioskodawcy do jego uzupełnienia. Czas wyznaczony na uzupełnienie projektu jest czasem oczekiwania, w którym organ prowadzący postępowanie nie może wydać żadnych rozstrzygnięć, zarówno pozytywnych jak i negatywnych, w zakresie złożonego wniosku.
Słusznie zatem podnosi Starosta Powiatu K., że czas zakreślony do usunięcia uchybień w projekcie budowlanym winien być odliczony od 65 dniowego terminu o którym mowa w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego.
W niniejszej sprawie organy zasadnie określiły początek biegu terminu z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, przyjmując datę wpływu wniosku o wydanie pozwolenia na budowę tj. 21 września 2004r., bowiem ustawa właśnie od tej daty nakazuje liczyć bieg terminu do wydania takiej decyzji. Jednocześnie - jak wywiedziono wyżej - organy niezasadnie nie odliczyły czasu związanego z wydaniem postanowienia z [...] ([...]) oraz z dnia [...] do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym.
W świetle powyższego, przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny przy obliczaniu terminu do wydania przedmiotowej decyzji uwzględnić okres między wydaniem postanowienia z dnia [...], oraz z dnia [...] - którym przedłużono termin, na wniosek inwestora - a dniem uzupełnienia nałożonych obowiązków.
Pozostałe zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż - zdaniem Sądu - organy ustaliły wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, jak również uzasadniły swoje rozstrzygnięcia zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 kpa.
Z przedstawionych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 152 ppsa orzekł jak w pkt I i II sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.