Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010r. [...] w wyniku złożonego odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie nakazanej rozbiórki, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując art. 129 § 2 Kpa wskazał, że decyzja rozbiórkowa została zainteresowanej D. K. doręczona w dniu 16 lipca 2010r., a zatem ostatnim dniem na złożenie odwołania był dzień 30 lipca 2010r. Przedmiotowe odwołanie zostało nadane w UPT 5 sierpnia 2010r., a zatem z uchyleniem terminu do jego wniesienia. Prawidłowo zatem należało zastosować art. 134 kpa.
Skargę sądową na powyższe postanowienie wniosła D. K. wnosząc prośbę o przedłużenie terminu do wniesienia odwołania, bowiem z przyczyn od niej niezależnych (pobyt poza miejscem zamieszkania) nie była w stanie dotrzymać terminu. Skarżąca podniosła, że prośbę o przedłużenie terminu wysłała natychmiast gdy zorientowała się, że nie będzie w stanie wrócić do domu i prośba ta powinna być potraktowana jako sygnał, że odwołanie będzie wniesione niezwłocznie po ustaniu przeszkody.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 129 § 1 i 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
W przedmiotowej sprawie decyzja z dnia [...] lipca 2010r. odmawiająca wznowienia postępowania, została doręczona skarżącej w dniu 16 lipca 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru), a zatem termin do złożenia odwołania rozpoczął bieg następnego dnia i kończył się w dniu 30 lipca 2010r.
Z materiału dowodowego wynika, że zainteresowana pismem z dnia 27 lipca 2010r. zwróciła się do organu o przedłużenie terminu do wniesienia odwołania z uwagi na przeszkodę w jego złożeniu. De facto pismo to złożone w terminie wymaganym dla złożenia odwołania, sygnalizowało niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia choć nie zawierało szczegółowego uzasadnienia. Treść art. 128 kpa. wskazuje, iż nie ma wymogu szczegółowego uzasadnienie, wystarczy jeżeli tylko wynika z niego niezadowolenie z decyzji. Zatem powyższe pismo z dnia 27 lipca 2010r. stanowiło już samo w sobie odwołanie, a skoro zostało złożone w terminie z art. 129 § 2 kpa należało przyjąć, że odwołanie zostało złożone w terminie, zaś argumenty przedstawione w piśmie z dnia 5 sierpnia 2010r. nazwanym odwołaniem należało potraktować jako uzupełnienie złożonego w terminie odwołania.
W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Rzeczą organu będzie rozpoznanie odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania i wydanie w tej kwestii rozstrzygnięcia.