Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może sąd postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2).
Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. T. Woś. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, s.486-487).
Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami.
W przedmiotowej sprawie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2011 r. znalazło się sformułowanie "oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji". Tymczasem zarówno z treści skargi jak i akt sprawy wynika, że przedmiotem rozpoznania przez Sąd było wyłącznie postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia znak: [...] stwierdzające na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Podkreślić należy, że postanowienie takie ma wyłącznie charakter procesowy, wydawane jest przez organ odwoławczy i kończy postępowanie odwoławcze w sprawie ze względów formalnych. Zatem postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie jest poprzedzane postanowieniem organu pierwszej instancji w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W konsekwencji należało w tym zakresie sprostować oczywistą omyłkę pisarską poprzez wykreślenie słów "oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji".
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.