Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008r. na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r, Nr 207, poz. 2016 ze zm.) nakazał M. S. rozbiórkę budynku letniskowego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w O. gm. W. W uzasadnieniu organ podał, iż w wyniku wszczętego w dniu 14 lutego 2002r. postępowania ustalił, że C. W. samowolnie wybudował w 1996r. budynek letniskowy o konstrukcji drewnianej z dachem dwuspadowym na podmurówce z bloczków betonowych w przepisowej odległości 4 m od granicy działki.
Organ ustalił również, iż inwestor legitymował się ostateczną decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...] listopada 1996r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącą przedmiotowego budynku.
Wobec powyższych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. uznał możliwość zastosowania art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego.
Organ nadzoru wydał w dniu 5 grudnia 2007r. postanowienie nr [...] wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych nakładając na M. W. aktualnego właściciela działki nr [...] wraz z budynkiem letniskowym obowiązek przedłożenia w zakreślonym terminie 3 egzemplarzy projektu budowlanego z opiniami, pozwoleniami i uzgodnieniami sporządzonego przez uprawnione osoby oraz przedstawienia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Zobowiązana wykonała obowiązek nałożony przedmiotowym postanowieniem, a organ pozytywnie go zaopiniował i przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót wydał zgodnie z art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego postanowienie ustalające wysokość opłaty legalizacyjnej.
W wyniku rozpatrzenia zażalenia złożonego przez M. W. na powyższe postanowienie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008r., nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie wskazując jednocześnie, że w sprawie brak jest możliwości legalizacji obiektu.
W ocenie organu odwoławczego brak możliwości legalizacji obiektu wynika z braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zaś decyzja Wójta Gminy W. z dnia [...] listopada 1996r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu którą legitymował się inwestor straciła ważność i nie funkcjonuje w obrocie prawnym.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. będąc związany wytycznymi [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przychylił się do argumentów organu odwoławczego i nie stwierdzając możliwości legalizacji przedmiotowego obiektu nakazał jego rozbiórkę.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania M. S., decyzją z dnia [...] września 2008r., Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Zdaniem organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego.
Organ stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie była możliwa legalizacja popełnionej samowoli bowiem decyzja Wójta Gminy W. z dnia [...] listopada 1996r.
o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczyła działki nr ew. [...], która nie jest własnością M. S., a ponadto decyzja ta nie funkcjonuje w obrocie prawnym.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. S. Skarżąca podniosła, iż w rozpatrywanej sprawie istnieje przesłanka do wznowienia postępowania w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007r. stwierdzającego niekonstytucyjność art. 48 ust 2 i 3 Prawa budowlanego.
W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
W sprawie niespornym jest, że przedmiotowy budynek wybudowany został w warunkach samowoli budowlanej w 1996r. dlatego podlega regulacji Prawa budowlanego z 1994r.
Możliwość zalegalizowania obiektów budowlanych lub ich części będących w budowie lub wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę została wprowadzona ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718).
Przed podjęciem decyzji o nakazie rozbiórki, organ nadzoru budowlanego powinien rozważyć, czy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] czerwca 2008r., nr [...] udzielił wadliwych wytycznych organowi I instancji.
Błędne jest stanowisko organu odwoławczego dotyczące braku możliwości legalizacji obiektu.
Skoro organ odwoławczy ustalił brak obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz stwierdził, że decyzja Wójta Gminy W. z dnia [...] listopada 1996r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu którą legitymował się inwestor dotyczy innej działki i nie funkcjonuje w obrocie prawnym powinien organowi I instancji wskazać na konieczność rozważenia czy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego.
Inwestor powinien zostać wezwany do przedłożenia w zakreślonym terminie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.
Prowadząc postępowanie legalizacyjne należy uwzględnić fakt, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 20 grudnia 2007r., P 37/2006 orzekł, że art. 48 ust. 2 lit b i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 i Nr 170, poz. 1217 oraz z 2007r., Nr 88, poz. 99, poz. 665 i Nr 127, poz. 880) w częściach wyrażenia "w dniu wszczęcia postępowania" są niezgodne z wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą sprawiedliwości społecznej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Mając na uwadze treść powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, organ nadzoru budowlanego powinien ponownie rozważyć możliwość zastosowania art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, a dopiero w przypadku braku możliwości legalizacji wydać decyzję o nakazie rozbiórki.
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 a kpa) co powoduje uwzględnienie skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.).
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.