Uzasadnienie
Z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego zwróciła się do Sądu B.G., nadsyłając wypełniony formularz PPF. Formularz podpisany został przez pełnomocnika wnioskodawczyni Z.G., jednak mając na względzie treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2010 r. sygn. akt I OPS 11/09 z której wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składany na urzędowym formularzu, może być podpisany także przez pełnomocnika strony, podlega on rozpatrzeniu.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym formularzu wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z rodzicami. Wnioskodawczyni podkreśliła, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Podała, że wraz z rodzicami utrzymuje się z dochodów w wysokości 1.600,00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się emerytura matki w wysokości 1.000,00 złotych oraz renta ojca w wysokości 600,00 złotych.
Wnioskodawczyni zakreśliła, że posiada dom mieszkalny o pow. 97 m ², współwłasność mieszkania o pow. 70 m², współwłasność nieruchomości rolnej o pow. 3,56 ha, budynek gospodarczy, stodołę oraz współwłasność samochodu osobowego marki Peugeot 206 z 2002 r.
Wnioskodawczyni zaznaczyła, że z gospodarstwa rolnego nie uzyskuje dochodu, ze względu na klęski żywiołowe, powódź, przymrozki i susze. Dodała, że rodzice są schorowani i ponoszą koszty na leczenie i wizyty lekarskie w wysokości 500,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że na utrzymanie domu tj. opłaty za energię, gaz, ogrzewanie, telefon wydają miesięcznie 400,00 złotych. Wskazała, że ponoszą także koszty jej ubezpieczenia w KRUS w wysokości 300,00 złotych kwartalnie oraz koszty utrzymania samochodu.
Mając na względzie powyższe dane, a zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni wraz z rodzicami uznano, że kwalifikuje się ona do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.