Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydana dnia [...] września 2007r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania B. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] sierpnia 2007r. nakazującej rozbiórkę budynku mieszkalnego wybudowanego bez pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] przy ul. W. w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy.
Organ ustalił, że inwestorzy wybudowali dom mieszkalny jednorodzinny w warunkach samowoli budowlanej. Z uwagi na przewidzianą przepisami prawa budowlanego (art. 48 ust. 1 i 3) możliwość legalizacji samowoli budowlanej organ postanowieniem nr [...], wydanym dnia [...] sierpnia 2007r. zobowiązał inwestora do przedłożenia stosownej dokumentacji budowlanej tj. czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i zaświadczenia Wójta Gminy S. o zgodność budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Ponieważ inwestor nie wykonał zobowiązania PINB był zobowiązany treścią przepisu art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego do orzeczenia nakazu rozbiórki wybudowanego obiektu budowlanego.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł B. J. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie bez rozstrzygnięcia wniosku zgłoszonego w sprawie zawieszenia postępowania legalizacyjnego do czasu uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do jego działki.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.
Sąd kontroluje rozstrzygnięcia jakie zapadają w postępowaniu administracyjnym pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Przy czym stosowanie do art. 134 § 1 wyżej wymienionej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną co znaczy, że może zaskarżoną decyzję uchylać także z innych przyczyn niż wskazane w skardze.
Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie.
Przedmiotem oceny sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia [...] września 2007r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2007r. nakazująca rozbiórkę budynku mieszkalnego.
Decyzja rozbiórkowa została wydana na podstawie art. 48 ust. 4 prawa budowlanego w sytuacji nie przedstawienia przez inwestora dokumentów o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy miedzy innymi niewykonania obowiązku przedstawienia zaświadczenia Wójta Gminy S. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Decyzja organu w dacie jej wydania nie naruszała prawa jednakże już po jej wydaniu na skutek pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim w dniu 20 grudnia 2007r. zapadł wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie sygn. akt: P 37/2006 w którym Trybunał orzekł, że art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - prawo budowlane częściach obejmujących wyrażenia "w dniu wszczęcia postępowania" są niezgodne z wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą sprawiedliwości społecznej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Fakt ten ma istotne znaczenie dla wyniku toczącego się postępowania w rozpoznawanej sprawie.
Zgodnie z art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją aktu normatywnego na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygniecie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonym dla danego postępowania.
W odniesieniu do decyzji i postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym właściwy tryb ich wyeliminowania z obrotu prawnego w sytuacji uznania przepisu na podstawie którego zostały wydane za niezgodny z Konstytucją normuje art. 145 a § 1 kodeksu postępowania administracyjnego.
Tak więc wydanie przez Trybunał Konstytucyjny wyroku stwierdzającego niezgodność podstawy prawnej wydanej decyzji lub postanowienia – zgodnie z art. 145 a § 1 kodeksu postępowania administracyjnego stanowi przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy postępowanie administracyjne w niej prowadzone było w oparciu o art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane, a więc przepisów które zostały uznane za niekonstytucyjne w części obejmujących wyrażenia "w dniu wszczęcia postępowania". Wobec tego, iż została spełniona dyspozycja art.145 a § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd był zobowiązany do uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.