Uzasadnienie
R. Sp. z o.o. z siedzibą w W., D. Sp. z o.o. z siedzibą w W., D. sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyły pismem z 10 sierpnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] lipca 2021 r., znak: [...] uznające ponaglenie wniesione przez strony skarżące na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania decyzji na nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem przez sąd dopuszczalności jej wniesienia, w tym oceną, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi strony skarżące uczyniły postanowienie, które zostało wydane na podstawie art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), dalej: k.p.a. Zastosowana przez Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii regulacja przewiduje wydanie w toku postępowania administracyjnego postanowienia rozpatrującego ponaglenie, które ma na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, stanowi też warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Sąd zauważa, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie przysługuje na nie zażalenie, akt ten nie kończy postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie mieści się w zakresie opisanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. W dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym powyższe stanowisko jest w pełni podzielane, uznaje się bowiem jednolicie, że wniesienie ponaglenia (wcześniej – zażalenia) nie uruchamia postępowania, którego sposób zakończenia postanowieniem mógłby stanowić samodzielny przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej (por. postanowienie NSA z września 2021 r. sygn. I OSK 811/19; postanowienie NSA z 19 maja 2021 r. sygn. I OSK 728/21; postanowienie NSA z 22 stycznia 2021 r. sygn. II OSK 6/21; postanowienie NSA z 16 października 2020 r. sygn. II OSK 2447/20; postanowienie NSA z 29 października 2019 r. sygn. II OSK 2011/19).
W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.