Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2010r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 83 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.)
- - umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wykonanych robót budowlanych polegających na wkuciu osłony plastikowej i umieszczeniu w niej przewodów elektrycznych w ścianie zewnętrznej na parterze budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] w obr. ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...], stanowiącego współwłasność T. i I.W. oraz W.S.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w toku wszczętego, na wniosek T.W., postępowania administracyjnego w dniu [...] października 2009r. przeprowadził kontrolę budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] i ustalił, że współwłaścicielka budynku W.S. w ścianie parteru, w wykonanej bruździe na elewacji umieściła kabel elektryczny o długości ok. 4 m oraz kabel o długości ok. 1 m w osłonie plastikowej w poziomie piwnicy. Kable elektryczne zamaskowane zostały zaprawą cementową. Zgodnie z oświadczeniem W.S. wyżej określone roboty budowlane wykonane zostały kilka lat temu przez elektryka.
Ponieważ w czasie wizji niemożliwe było ustalenie czy wykonane roboty budowlane wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami, a nadto czy możliwe jest w związku z przeprowadzeniem kabla, ocieplenie budynku, organ postanowieniem z dnia [...] listopada 2009r., zobowiązał inwestorkę – W.S. do przedłożenia opinii technicznej dotyczącej wykonanych robót.
Z opinii, sporządzonej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane wynika, że sposób przeprowadzenia kabla spełnia wymagania bezpieczeństwa pożarowego, a jego przekrój i zastosowane zabezpieczenia gwarantują bezpieczeństwo użytkowników.
W opinii zobowiązano inwestora do uzupełnienia tynku na wskazanym odcinku. Pismem z dnia [...] maja 2010r. inwestorka zawiadomiła organ o wykonaniu obowiązku.
Wobec powyższych ustaleń organ uznał, że brak jest podstaw do podejmowania czynności, gdyż postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosły T. i I.W.
Wskazały, że umieszczenie przewodu elektrycznego na ścianie budynku uniemożliwia jego ocieplenie. Kabel elektryczny został wkuty samowolnie bez zgody elektrowni.
Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2010r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu wniesionego odwołania na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa.
- - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy uznał, iż brak jest podstaw do uchylenia bądź zmiany decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Z przedłożonej opinii technicznej dotyczącej samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na przeprowadzeniu kabla elektrycznego w ścianie zewnętrznej parteru budynku mieszkalnego wynika, że roboty wykonane zostały zgodnie ze sztuka budowlaną, nie stwarzają zagrożenia pożarowego w związku z czym brak jest podstaw do nakładania obowiązków na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Oznacza to bezprzedmiotowość postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego.
Jednocześnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że wszelkie sprawy wynikające ze współwłasnością budynku mają charakter cywilno – prawny i pozostają poza regulacjami Prawa budowlanego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższa decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosły T.W. i I.W.
Wskazały, że W.S. nie zgadza się na ocieplenie budynku, twierdząc, że instalacja elektryczna może ulec zniszczeniu.
Zakwestionowały ustalenia organu oparte na przedłożonej przez W.S. opinii twierdząc, że jest ona niewiarygodna, a organ powinien wydać decyzję w oparciu o opinię biegłego nie związanego z żadną ze stron.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.
Na wstępie należy wyjaśnić, że postępowanie administracyjne wszczyna się w zasadnie na żądanie strony, która w swym podaniu wskazuje zazwyczaj przedmiot i zakres postępowania administracyjnego. Decyzja organu zgodnie z art. 104 kpa - rozstrzyga sprawę co do istoty w granicach żądania określonego przez stronę. W tych granicach należy także ocenić decyzję o umorzeniu postępowania odnosząc ją do ustalonego w sprawie przedmiotu i zakresu postępowania administracyjnego.
Stosownie do dyspozycji art. 105 § 1 Kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w sytuacji, gdy istnieją okoliczności, czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Sprawa administracyjna jest więc bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 kpa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas - jak wskazywał wielokrotnie w swych orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny - jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. m. inn. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I OSK 967/05, Lex nr 201507, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006r, sygn. akt I OSK 978/05, Lex nr 396771, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2005r., sygn. akt II OSK 286/05, Lex nr 190997, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2005r., sygn. akt II OSK 910/05, Lex nr 188797).
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż przedmiotem postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego było ustalenie, zgodnie z wnioskiem skarżącej T.W. inicjującym to postępowanie, czy wykonana instalacja elektryczna na zewnętrznej ścianie budynku stwarza zagrożenie pożarowe i nie narusza przepisów prawa. W jego toku organ ustalił, że w ścianie zewnętrznej parterowej budynku przy ul. Warszawskiej 105 w Legionowie położono przewód elektryczny o długości ok. 4 m oraz ułożono kabel o długości ok. 1 m. w poziomie piwnicy. Oba przewody zostały umieszczone w osłonach plastikowych.
W toku postępowania, w wykonaniu postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009r. wydanego na podstawie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego, inwestor – W.S. przedłożyła opinię sporządzoną przez osobę posiadającą stosownie uprawnienia budowlane, z której wynika, że sposób ułożenia kabla po ścianie zewnętrznej budynku w zatynkowanej bruździe, a dalej w rurze osłonowej pod ziemią do budynku gospodarczego spełnia przepisy dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, a przekrój kabla i zastosowane zabezpieczenia gwarantują bezpieczeństwo użytkowania.
W tych okolicznościach organ niewadliwie uznał, że brak jest podstaw do podejmowania działań w oparciu o przepisy Prawa budowlanego.
Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnić należy, że skarżące nie mogą kwestionować wydanej opinii tylko z tego powodu, że została sporządzona na zlecenie inwestora. Osoba sporządzająca opinię posiada stosowne uprawnienia budowlane, a sama opinia stanowi dowód w sprawie podlegający ocenie organu. Skarżance kwestionując ustalenia i oceny wynikające z opinii nie przedstawiły żadnego dowodu na poparcie swoich twierdzeń.
Nie można odnieść zamierzonego skutku także zarzut braku możliwości ocieplenia ściany budynku, gdyż to współwłaściciele obiektu decydują o sposobie i zakresie wykonanych w nim robót budowlanych.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł. jak w sentencji.