Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], nakazującej doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego poprzez dokonanie całkowitego demontażu reklamy wielkoformatowej – siatki winylowej wraz z konstrukcją wsporczą i oświetleniem lampami halogenowymi, umieszczonej na zachodniej elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy [...] w [...].
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł organ, w którym zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 196 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z brzmienia art. 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Z treści powołanego przepisu można a contrario wyprowadzić wniosek, że postanowienia sądu są co do zasady wykonalne przed ich uprawomocnieniem. W przeciwnym razie nie zachodziłaby potrzeba wstrzymania ich wykonania. Z drugiej strony zasada ta nigdzie nie została wyrażona wprost. Przeciwnie – dział VIII, regulujący wykonywanie orzeczeń sądowych, dotyczy orzeczeń prawomocnych (por. art. 286 § 1 in initio).
Wprawdzie żaden przepis ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazuje, że postanowienia sądu o wstrzymaniu albo odmowie wstrzymania wykonania aktu (zaskarżonej decyzji), są wykonalne z chwilą ich wydania, to jednak z istoty tych postanowień należy wyprowadzić wniosek, że ich wykonanie jest możliwe z chwilą ich wydania.
Istotą postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jest udzielenie stronie skarżącej ochrony tymczasowej polegającej na niedoprowadzeniu do wykonania decyzji do chwili wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji, albowiem jej wykonanie może grozić wyrządzeniu skarżącemu szkody czy też spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wniosek, że postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu może być wykonalne dopiero po jego uprawomocnieniu się, mogłoby doprowadzić do sytuacji, że jeszcze przed rozpoznania zażalenia na ww. postanowienie zaskarżona decyzja zostałaby wykonana, co w ocenie Sądu całkowicie niweczyłoby istotę ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Zatem, w niniejszej sprawie za dopuszczalne należy uznać złożenie wniosku w trybie art. 196 p.p.s.a. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2014 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
Tym niemniej, w ocenie Sądu, wniosek organu nie zasługiwał na uwzględnienie. Jak wynika z brzmienia ww. przepisu wstrzymanie wykonania postanowienia do czasu rozpoznania zażalenia jest fakultatywne, o czym świadczy sformułowanie "wojewódzki sąd administracyjny może". Powyższy wniosek nie jest obwarowany żadnymi przesłankami, zatem inaczej niż w przypadku orzekania o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., co oznacza również, że ewentualne wstrzymanie postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego należy do uznania sądu.
W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, wstrzymanie postanowienia z dnia 7 stycznia 2014 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji powodowałoby, że zaskarżona decyzja mogłaby zostać wykonana. W konsekwencji, jak wskazano wcześniej, udzielona stronie skarżącej ochrona tymczasowa zostałaby zniweczona, co mogłoby doprowadzić do wykonania zaskarżonej decyzji i ewentualnego wyrządzenia stronie szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy wskazać, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia, na które wniesiono zażalenie, nie można oceniać co do meritum zasadności udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., albowiem do takiej oceny służy środek odwoławczy jakim jest zażalenie.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.