Uzasadnienie
Wojewoda [...] po przeprowadzeniu kontroli terminowości załatwienia sprawy dotyczącej pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z pokojami gościnnymi na działkach nr ewid.[...], [...], [...],[...] w M. ustalił, że decyzja z dnia [...] kończąca powyższe postępowanie została wydana z 42 - dniowym przekroczeniem terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane.
Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda [...] nałożył na Starostę T. karę pieniężną w wysokości 21.000 zł.
Rozpatrujący sprawę w postępowaniu zażaleniowym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...], [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego wskazując, iż organ I instancji zastosował prawidłowy stan prawny, w tym również art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji ustawą z dnia 16 kwietnia 2004r. Początek biegu terminu stanowił 13 czerwca 2006r., kiedy wpłynął wniosek o pozwolenie zaś decyzja o pozwoleniu na budowę powinna być wydana z upływem 65 dni tj. [...]. Wydanie decyzji w dniu [...], decyduje o przekroczeniu ustawowego terminu o 42 dni.
W odniesieniu do argumentów zażalenia organ odwoławczy stwierdził, że wydanie postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego nie przedłuża terminu 65 - dniowego do wydania decyzji jak również nie czyni tego okres wyznaczony przez organ dla stron na zapoznanie się z materiałem dowodowym oraz okres rozesłania zawiadomień.
Skargę sądową na powyższe postanowienie wniósł Starosta T. domagając się jego uchylenia. Zdaniem skarżącego postanowienie z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego wstrzymuje bieg terminu wynikającego z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jak również odliczeniu powinien podlegać okres rozesłania zawiadomień do ich potwierdzenia oraz okres na wypowiedź strony.
Skarżący powołał się na wyroki sądowe i podkreślił, że istotą zakreślenia przez ustawodawcę terminu 65 dni było usprawnienie i przyśpieszenie postępowania. Przyjęcie, że termin na usunięcie braków nie podlega odliczeniu spowoduje wydanie decyzji odmownej, a to z kolei w sposób znaczny przedłuży postępowanie.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów administracji orzekających w niniejszej sprawie stanowi art. 35 ust.
6. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Zgodnie z jego brzmieniem w przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Stosownie zaś do punktu 6 i 7 cytowanego artykułu karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w ust 6. Ponadto, do terminu o którym mowa w ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.
Postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę wszczynane jest na żądanie strony, poprzez złożenie stosownego wniosku. Stosownie zatem do treści art. 61 § 3 kpa dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej jest dniem wszczęcia postępowania w sprawie.
W każdym postępowaniu administracyjnym wszczynanym na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w początkowej fazie postępowania, w przypadku braków możliwych do usunięcia stosuje się wezwanie strony do usunięcia braków w wyznaczonym terminie 7 dni.
Niewątpliwie okres niezbędny do usunięcia braków, wyznaczony stronie przez organ na podstawie art. 64 § 2 kpa podlega odliczeniu od ustanowionego w ustawie terminu 65 - dniowego (gdyż opóźnienie powstało z winy strony).
Przepis art. 35 ust 6 cytowanej ustawy ma na celu zobowiązanie organu administracji do wydania przedmiotowego pozwolenia bez zbędnej zwłoki w terminie zakreślonym przez ustawodawcę, ale jednocześnie zdyscyplinowanie inwestora do usunięcia zaistniałych nieprawidłowości pod rygorem odmowy jego wydania.
Dokonując analizy akt sprawy, nie można podzielić poglądu wyrażonego w zaskarżonym orzeczeniu. Starosta T. nie dochował terminów określonych w omawianym przepisie, tym samym zasadnym było nałożenie kary pieniężnej. Podkreślenia wymaga, że postępowanie prowadzone w trybie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jest postępowaniem odrębnym od postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Organ wyższego stopnia ma obowiązek dokonywania kontroli co do przestrzegania przez właściwe organy ustawowego terminu zakończenia postępowania. W czasie tej kontroli dokonuje ustaleń tylko w tym zakresie na podstawie akt dotyczących pozwolenia na budowę. Ma również obowiązek wymierzenia kary grzywny organowi, który w terminie nie wydał decyzji kończącej postępowanie. Jest to więc postępowanie szczególne podlegające przepisom, które obowiązują w czasie orzekania o karze za nieuzasadnioną zwłokę w załatwieniu sprawy.
Niewątpliwie okres oczekiwania na uzupełnienie przez wnioskodawcę wniosku o wymagane przepisami dokumenty, stanowi okres niezawinionej przez organ zwłoki przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu i winien on być odliczony od ustawowego terminu przewidzianego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W postępowaniu o wydanie pozwolenia warunkiem koniecznym jest szybkie przeprowadzenie wstępnej analizy materiałów sprawy i podejmowanie niezbędnych czynności bezpośrednio po wpływie wniosku.
Art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego ma zastosowanie w dalszych fazach postępowania, gdy organ po merytorycznej ocenie wniosku stwierdził, że strona nie dopełniła wszystkich obowiązków i nałożył postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości. Terminu wyznaczonego dla strony nie wlicza się do okresu 65 dni.
Określone w ust. 8 zdarzenia prawne i czynności jedynie na zasadzie wyjątku podlegają wliczeniu do okresu 65 dni określonego w ust.
- 6. Do czynności takich nie można zaliczyć zwykłych czynności.
W przypadku konieczności zawiadomienia innych stron, przeprowadzenia postępowania dowodowego i zapoznania stron z materiałem dowodowym - okres 65 dni jest w zupełności wystarczający, nawet jeśli uwzględnić konieczność podwójnego awizowania nieodebranej korespondencji.
W przedmiotowej sprawie po złożeniu wniosku przez stronę w dniu 13 czerwca 2006r., organ postanowieniem z dnia [...] (doręczonym w dniu 4 sierpnia) nałożył na stronę obowiązek dość obszernego uzupełnienia wniosku w części projektowej z terminem do dnia 4 września 2006r., a następnie na wniosek strony z dnia 4 września 2006r., postanowieniem z dnia [...] wydłużył ten termin do 24 września 2006r.
Decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana w dniu [...], a zatem od 107 dni (pomiędzy złożeniem wniosku o pozwolenie a wydaniem decyzji) należało odliczyć przewidziane ustawowo 65 dni oraz okres na uzupełnienie projektu i następny okres z postanowienia o zmianie terminu na późniejszy (w tym czasie organ nie mógł dokonać pełnej kontroli wniosku).
Wszystkie te okresy winny bowiem być wzięte pod uwagę przez organ kontrolujący terminowość przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę.
Z brzmienia art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego wywieść należy, iż do terminu 65 - dniowego z art. 35 ust. 6, nie wlicza się wszystkich tych okresów w których zarówno braki formalne jak i merytoryczne wniosku nie pozwalają organom na skuteczne prowadzenie postępowania w sprawie.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie narusza art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego. Orzekając ponownie organ winien zastosować się do zasad wynikających z art. 35 ust. 6 i 8 Prawa budowlanego.
Nie można natomiast zgodzić się z argumentacją skarżącego, że odliczeniu powinien też podlegać okres od chwili rozesłania zawiadomienia stronom o możliwości wypowiedzenia się o dowodach do czasu uzyskania potwierdzenia doręczenia tego zawiadomienia oraz wyznaczony przez organ termin na wypowiedź strony. Również bez znaczenia pozostaje argumentacja o szkodach finansowanych.
Reasumując, naruszenie przez organy argumentacji art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego mające istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia stanowi podstawę z art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do uchylenia obu postanowień administracyjnych.
Przy orzekaniu zastosowano art. 152 i 200 powołanej ustawy.