Uzasadnienie
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016r. przyznał G. J. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z dnia 5 lutego 2016r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. R. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 17 listopada 2016r. stawił się w imieniu skarżącego adwokat A. S. – pełnomocnik z urzędu. Pełnomocnik skarżącego poparł skargę i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył, że nie zostały one opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 listopada 2016r. uchylającym zaskarżonym decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Stosownie do art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz.1714). Zgodnie jednak z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Przepisami stosowanymi przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 3 października 2016r. były przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801) – dalej jako rozporządzenie z 2015r., obowiązujące od dnia 1 stycznia 2016r. zawierające również przepisy przejściowe dotyczące stosowania przepisów dotychczasowych.
W niniejszej sprawie postępowanie sądowe w I instancji, za czynności w którym pełnomocnik ubiega się o wynagrodzenie, wszczęte zostało przed dniem wejścia w życie Rozporządzenia z dnia 2015r. tj. przed dniem 1 stycznia 2016r. (skarga inicjująca to postępowanie została wniesiona w dniu 9 sierpnia 2015r.). Skoro zatem postępowanie sądowe w I instancji rozpoczęło się przed dniem wejścia w życie Rozporządzenia z 2015r i nie zostało zakończone przed tym dniem do przyznania kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej zastosowanie znajduje uprzednio obowiązujący w tym zakresie akt tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zwany następnie Rozporządzeniem z 2002r.
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia z 2002r. Stosownie do jego treści stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
W myśl natomiast § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 Rozporządzenia z 2002r., powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu reprezentował skarżącego na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie. Na rozprawie w dniu 17 listopada 2016r. został złożony wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części.
W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie adwokatowi A. S. wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu przed Sądem I instancji, według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej Rozporządzenia z 2002r. (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania (23%).
Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.