Uzasadnienie
W skardze z dnia 5 grudnia 2008 r. R. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. nakazującą R. wykonanie określonych obowiązków i zakazującą użytkowania składu [...] do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W ocenie strony skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki, w przypadku gdy sporny obiekt nie stanowi zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzkiego i nie grozi katastrofą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Art. 61 § 3 p.p.s.a stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zdaniem Sądu, należy uznać, że charakter przedmiotowej spawy przemawia za wstrzymaniem wykonania decyzji, którą Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Należy stwierdzić, iż wykonanie zaskarżonej decyzji bezwątpienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki (faktyczne, jak i materialnoprawne) oraz spowoduje dla strony skarżącej powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. Wykonanie zakazu użytkowania składu materiałów wybuchowych wiązać się bowiem będzie z całkowitym wywiezieniem materiałów wybuchowych w inne miejsce, co bez wątpienia wymaga określonych nakładów finansowych (w zakresie logistycznym: operacji załadunku, transportu i składowania w nowym miejscu, gdzie będą spełnione względem tak dużej ilości materiałów wybuchowych wymagane prawem procedury przechowywania). Bezwątpienia wydatek ten będzie miał charakter nieodwracalny.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.