Uzasadnienie
W dniu 14 stycznia 2008 r. A. P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek na formularzu PPF nie został właściwie uzupełniony – nie zostały wypełnione bądź zakreślone wszystkie rubryki, wniosek nie zawierał także uzasadnienia. Skarżący podał jedynie, że aktualnie znalazł się bez środków do życia, nie podał natomiast innych danych wskazujących na trudną sytuację wnioskodawcy. Dodał, że nie ma w sprawie żadnego prywatnego interesu, a sprawa dotyczy zatrucia środowiska pyłami na skutek stosowania sprzętu budowlanego.
Z uwagi na powyższe na mocy zarządzenia z dnia 17 stycznia br. wezwano wnioskodawcę, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, poprzez:
- - właściwe uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF poprzez uzupełnienie bądź zakreślenie wszystkich rubryk wniosku zgodnie z pouczeniem znajdującym się na odwrocie wniosku, w szczególności podanie uzasadnienia wniosku w punkcie 5 (dane świadczące o trudnej sytuacji materialnej wnioskodawcy), pkt 6. – podanie stanu rodzinnego, pkt 10. podanie uzyskiwanych dochodów przez wszystkie osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym,
- - nadesłanie zaświadczenia z urzędu pracy o posiadaniu statusu bezrobotnego bez prawa do zasiłku,
- - nadesłanie wyciągu z rachunku bankowego za ostatnie trzy miesiące wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, które taki rachunek posiadają,
- - podanie czy otrzymuje wsparcie w jakiejkolwiek formie z pomocy społecznej,
- - podanie czy mieszkanie przy ul. F. w P. jest własnością wnioskodawcy bądź którejś z osób pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym.
Zakreślono termin 7 dni na wykonanie powyższego zarządzenia pod rygorem rozpatrzenia wniosku tylko w oparciu o zgromadzone materiały. Przesłano równocześnie wnioskodawcy nowy formularz PPF w celu prawidłowego wypełnienia
Wnioskodawca otrzymał ww. zarządzenie w dniu 29 stycznia 2008 r. i do dnia dzisiejszego nie odpowiedział na nie.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy o p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości, mimo poczynionych oszczędności, zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Należy również dodać, że z przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie wykazał, aby jego sytuacja materialna kwalifikowała go do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca nie przedstawił żądanych od niego – w trybie art. 255 ustawy o p.p.s.a. – informacji, w ogóle nie ustosunkowując się do zarządzenia z dnia 17 stycznia 2008 r. Złożone oświadczenie na formularzu PPF nie jest wystarczające dla ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej wnioskodawcy, gdyż nie zawiera praktycznie żadnych danych na podstawie których można by dokonać takiej oceny, a jak wyżej zaznaczono to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia okoliczności i wskazania faktów uzasadniających przyznanie prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy z uwagi na brak możliwości faktycznego ustalenia możliwości finansowych wnioskodawcy odmówiono przyznania prawa pomocy.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.