Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2015 r. przyznano U. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła adw. A. C..
Pismem z dnia 4 lutego 2016 r. r.pr. P. L. działający z substytucji adw. A. C. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przedkładając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. VII SA/Wa 1538/05 wraz z potwierdzeniem jej nadania do skarżącej.
Postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę U.W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. VII SA/Wa 1538/05.
Pismem z dnia 6 kwietnia 2016 r. adw. A. C., przedkładając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia z 8 marca 2016 r. (wraz z potwierdzeniem jej nadania do skarżącej), wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W odniesieniu do wniosku o przyznanie kosztów za reprezentowanie skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Zgodnie bowiem z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., postępowanie przed sądem I instancji zakończyło się 8 marca 2016 r.).
Stosownie do treści § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Wynika z tego, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi, konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści. Takie oświadczenie pozwala bowiem określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II GZ 133/09 LEX nr 563521).
Wymaga przy tym podkreślenia, że brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości lub w części jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. II OZ 17/15 LEX nr 1640576, z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. I OZ 390/08 LEX nr 493827, z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. I OZ 615/08 LEX nr 527807).
Warto jednocześnie zauważyć, że z brzmienia § 20 ww. rozporządzenia wynika, że sama treść żądania zawierająca zawarte w tym przepisie sformułowanie: "nieopłaconej pomocy prawnej" nie może być utożsamiana ze złożeniem oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że zawarty w piśmie z dnia 4 lutego 2016 r. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w powołanym przepisie. Takiego oświadczenia pełnomocnik nie złożył również ponawiając wniosek w piśmie z dnia 25 marca 2016 r. Wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej za reprezentowanie skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie może być więc uwzględniony.
Wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego podlega natomiast rozpoznaniu w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Postępowanie w pierwszej instancji zakończyło się bowiem w momencie wydania postanowienia z dnia 8 marca 2016 r., a więc już po wejściu w życie tego rozporządzenia, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona w dniu 31 marca 2016 r.
Zauważyć trzeba, że przedstawione poglądy prezentowane w orzecznictwie pod rządami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu zachowały aktualność także na gruncie § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 lipca 2016 r. sygn. IV SA/Gl 1062/15). Wniosek pełnomocnika z dnia 6 kwietnia 2016 r. o przyznanie kosztów pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej również nie zawiera oświadczenia, z którego wynikałoby, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. W związku z powyższym także w tym zakresie brak jest podstaw do przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia.
Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.