Uzasadnienie
Skarżący – K. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe na zgodny wniosek stron, na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej: p.p.s.a.
Pismem z dnia 23 lutego 2017 r. skarżący cofnął skargę wniesioną w niniejszej sprawie i wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 129 § 1 p.p.s.a., w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania.
Jak stanowi art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie pismem z dnia 23 lutego 2017 r. skarżący cofnął skargę. Mając na uwadze treść żądania skarżącego Sąd przyjął, że pismo to zawiera również wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego.
W związku z tym, że nie zaistniały przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, wskazane w art. 60 p.p.s.a., Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i umorzył postępowanie sądowe.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 129 § 1 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania obejmujących uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł na rzecz skarżącego postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.