Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 września 2015 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] i umorzył postępowanie organu I instancji.
Skarżący w skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej S. w G. pozwolenia na budowę dwóch hal sportowych o powłoce pneumatycznej wraz z zapleczem sanitarno-szatniowym. Skarżący wskazali, że wniosek o wstrzymanie jest uzasadniony z uwagi na możliwość wyrządzenia niepowetowanej szkody i krzywdy kontynuowaniem i ewentualną eksploatacją hal/namiotów tenisowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718., zwana dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednocześnie powołany przepis rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przy czym użyty w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w "granicach sprawy" i "granice sprawy", której dotyczy skarga zakreślają jednakowe ramy prawne, należy bowiem przyjąć, że ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej rozumieniu materialnoprawnym. Granice jej wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego stosunku administracyjnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej.
W związku z tym treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty zaskarżone, jak i akty wydane w I instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 683/12).
Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Ponadto, dopiero w przypadku, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W niniejszej sprawie skarżący nie wystąpili o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego tj. decyzji z dnia [...] sierpnia 2015 r., jak również decyzji organu I instancji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...], zatem nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym, objętej wnioskiem skarżących. Dodatkowo należy podkreślić, że nawet w przypadku złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, oraz decyzji organu I instancji, wniosek nie wywoła żądanego skutku, ponieważ decyzja uchylająca decyzję organu I instancji oraz decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania. Nie wywołuje ona również skutków materialnoprawnych w części dotyczącej odmowy uchylenia określonej decyzji.
Zatem w stosunku do niej, w tej części, nie można mówić o potencjalnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć bowiem należy, że odmowa stwierdzenia nieważności konkretnej decyzji w żaden sposób nie oddziałuje na decyzję o stwierdzenie nieważności której wniesiono. Decyzja ta pozostaje bowiem nadal w obrocie prawnym i wywołuje skutek (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2648/12).
Ponadto w niniejszej sprawie skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym nie wykazali, iż zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji nie uzasadnili swojego wniosku, wskazując jedynie, że "wobec możliwości wyrządzenia niepowetowanej szkody i krzywdy kontynuowaniem i ewentualną eksploatacją hal/namiotów tenisowych uzasadniony jest wniosek o wstrzymanie". Takie uzasadnienie wniosku nie mogłoby stanowić podstawy do wstrzymania wykonania decyzji, bowiem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji strona powinna co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania aktu.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.