Uzasadnienie
W dniu 15 czerwca 2015 r. M. G. (dalej jako skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] skargę na działania Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w sprawie drogi krajowej nr [...] w D. Skarżący wskazał na brak dojazdu, utrudniony dojazd do działki nr [...] w odniesieniu do stanu poprzedniego. Ponadto zarzucił samowolę budowlaną w postaci zbliżenia urządzeń viatoll do działki nr [...], która jest jego własnością oraz wskazał na zaśmiecanie jego działki przez śmieci spadające z drogi krajowej.
W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej odrzucenie.
Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. sygn. akt III SA/Lu 891/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził swą niewłaściwość w rozpoznaniu sprawy i przekazał sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z obowiązującym w niniejszej sprawie (w której postępowanie sądowe zostało wszczęte przed dniem 15 sierpnia 2015 r.) brzmieniem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W postępowaniu uregulowanym przepisami p.p.s.a. Sąd nie kontroluje ani tzw. skarg powszechnych, składanych do organów administracji w trybie określonym w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej jako "k.p.a."), zatytułowanym "Skargi i wnioski", ani tym bardziej skarg na sposób załatwienia tego rodzaju spraw przez organ.
Przedmiotem skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta jest środkiem obrony interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, i wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania, ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi (tak: Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11).
Zawiadomienia o sposobie załatwienia takiej skargi nie można uznać za inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa i to niezależnie od formy, w jakiej zostało wydane (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego oz. we Wrocławiu z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 1849/02; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OSK 929/05).
W postępowaniu uregulowanym przepisami działu VIII k.p.a. nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, a jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Zatem czynności podejmowane w tym trybie przez organy administracji samorządowej i rządowej nie są rozstrzygnięciami, o których mowa w cytowanym na wstępie art. 3 § 2 p.p.s.a.
Podsumowując, skarga wniesiona przez M. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dotycząca wymienionych powyżej zagadnień, nie jest skargą, o jakiej mowa w art. 50 p.p.s.a., i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 tej ustawy.