Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. znak [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania [...]od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru w [...] Nr [...]z dnia [...] czerwca 2015 r., nakazującej [...]rozbiórkę ogrodzenia z paneli drewnianych posadowionego od strony wewnętrznej działki, wzdłuż istniejącego ogrodzenia stalowego działki nr ew. [...]położonej przy ul. [...] w [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ podał, iż postępowanie dotyczące ogrodzenia międzysąsiedzkiego zostało wszczęte na wniosek [...], sąsiadki inwestorów.
W wyniku przeprowadzonych w dniu 30 października 2014 r. oględzin ustalono, że jest ona ogrodzona ogrodzeniem stalowym, które od wewnętrznej strony obudowane jest drewnianymi panelami o wysokości nie przekraczającej 2,20 m. Inwestorami ogrodzenia są [...], właściciele działki nr [...]z obr. [...]. Działka ta znajduje się na obszarze objętym ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta [...] nr [...]z dnia [...] grudnia 2003 r.
Teren, zgodnie z ustaleniami planu, przeznaczony jest pod realizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej szeregowej, na którym zabrania się budowy innych ogrodzeń poza ogrodzeniami terenu całego osiedla oraz ogrodzeniami działek przeznaczonych pod zabudową mieszkaniową jednorodzinną, nadto obowiązuje wymóg stosowania jednolitego ogrodzenia w obrębie zespołu działek.
Powyższe ustalenia planu dotyczą osiedla "[...]", które zostało zlokalizowane na tym obszarze.
Organ wskazał, że co do zasady budowa ogrodzeń międzysąsiedzkich o wysokości nie przekraczającej 2,20 m nie wymaga dokonania zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanym. Nie oznacza to jednak, że organy nadzoru budowlanego nie posiadają kompetencji do zbadania zgodności zrealizowanego obiektu z ustaleniami obowiązującego na danym terenie planu miejscowego, a także sprawdzenia czy nie powoduje ono, zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia.
W niniejszej sprawie z obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego wynika jednoznaczny wymóg stosowania jednolitego ogrodzenia poszczególnych działek osiedla "[...]". Ogrodzenia te nie mogą przekraczać wysokości 1,80 m i powyżej 0,60 m powinny być ażurowe.
Z poczynionych ustaleń wynika, że granica pomiędzy nieruchomością [...], a działką inwestorów posiada ogrodzenie, co potwierdza dokumentacja zdjęciowa, które jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Podsumowując [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego za prawidłową uznał ocenę, iż inwestorzy przeprowadzili roboty budowlane inne niż budowa, o której mowa w art. 48 i art. 49 Prawa budowlanego. W związku z tym w sprawie prawidłowo zastosowano procedurę określoną w art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego mającą na celu doprowadzenie przedmiotowego ogrodzenia do stanu zgodności z prawem. Ponieważ jednak wykonanych robót budowlanych nie sposób doprowadzić do stanu zgodnego z prawem miejscowym nakazano rozbiórkę ogrodzenia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. wnieśli [...].
Wskazali, że zamontowane równolegle do istniejącego ogrodzenia międzysąsiedzkiego, drewniane panele ogrodowe posadowione są w całości na ich działce i w żaden sposób nie naruszają istniejącego ogrodzenia między działkami, a tym bardziej nie stanowią ogrodzenia rozgraniczającego działki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Sąd kontrolował decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r., którą utrzymano w mocy decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nakazującą [...] rozbiórkę ogrodzenia z paneli drewnianych ustawionych od strony wewnętrznej działki, wzdłuż istniejącego ogrodzenia stalowego.
W sprawie nie jest sporne, że działka skarżących nr [...]z obr. [...] w [...] położona jest na terenie osiedla "[...]" w [...] zabudowanego jednorodzinnymi, szeregowymi budynkami mieszkalnymi. Obszar ten objęty jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Miasta [...][...] grudnia 2003 r.
Zgodnie z przywołanym planem, stanowiącym prawo miejscowe, na terenie przeznaczonym pod realizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zabrania się budowy innych ogrodzeń poza ogrodzeniem całego osiedla oraz ogrodzeniami poszczególnych działek, które muszą być jednolite na terenie całego osiedla.
Z ustaleń organu wynika, co znajduje także potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej znajdującej się w aktach administracyjnych, że działka nr [...]należąca do skarżących ogrodzona jest zgodnie z wymogami określonymi w miejscowym planie, podobnie jak inne działki położone na terenie osiedla "[...]".
Organ podkreślił, że pomiędzy nieruchomością [...], na wniosek której wszczęto postępowanie, a działką [...] (nr [...]) istnieje ogrodzenie, które jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i to ogrodzenie nie jest przedmiotem prowadzonego postępowania.
Nakazem rozbiórki objęto natomiast drewniane panele ogrodowe ustawione na terenie działki skarżących równolegle do istniejącego ogrodzenia uznając, że także one stanowią ogrodzenie działki.
W ocenie Sądu w tak ustalonym stanie faktycznym organy nadzoru budowlanego obu instancji błędnie przeprowadziły postępowanie w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, co było następstwem nieprawidłowej kwalifikacji drewnianych paneli ogrodowych ustalonych na terenie działki skarżących, jako ogrodzenia tej działki.
Już z sentencji decyzji organu powiatowego wynika, że przedmiotowe panele znajdują się na terenie działki nr [...]i ustawione są wzdłuż istniejącego międzysąsiedzkiego ogrodzenia działek. Brak jest zatem jakichkolwiek racjonalnych przesłanek do przyjęcia, że stanowią one także ogrodzenie działki nr [...], a tym samym podlegają regulacjom ustawy Prawa budowlanego oraz postanowieniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...].
Należy przypomnieć, że przepisy Prawa budowlanego obowiązujące w dacie orzekania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stanowiły, iż zgłoszenia właściwemu organowi, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 i 4 wymaga budowa ogrodzeń powyżej 2,20 m– art. 30 ust. 1 pkt 3 w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. p. 443), która weszła w życie z dniem 28 czerwca 2015 r. Także ustalenia planu miejscowego dotyczą ogrodzeń nieruchomości.
Panele ogrodowe na nieruchomości skarżących nie tylko nie stanowią ogrodzenia działki nr [...], gdyż ta posiada ogrodzenie z przęseł stalowych zamocowanych na podmurówce posadowione na granicy nieruchomości, ale także ich wysokość nie przekracza 2,20 m.
Zważywszy na powyższą argumentację Smąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.