Uzasadnienie
Wnioskodawczyni P. G. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie z kosztów sądowych. Przesłała wypełniony formularz PPF w którym przedstawiła swoją sytuację majątkową i rodzinną.
Zarządzeniem z dnia 21 listopada 2012 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnienia wpłynęły do Sądu w dniu 31 grudnia 2012 r.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.)
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu oraz nadesłanych wyjaśnieniach uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nich, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawczyni zamieszkuje wspólnie z synem. Podkreśliła, że syn nie jest nigdzie zatrudniony ponieważ się nią opiekuje ze względu na jej zły stan zdrowia. Skarżąca podała, że utrzymują się z dochodu uzyskiwanego z tytułu renty w wysokości 1.810,00 złotych oraz dodatku pielęgnacyjnego w wysokości 185,00 złotych, w sumie z dochodów w wysokości 1.995,00 złotych. Wnioskodawczyni zakreśliła w formularzu, że posiada dom o pow. 51 m², działkę o pow. 484 m ² na której jest on posadowiony oraz nieruchomość rolną o pow. 0,22 ha. Wnioskodawczyni wskazała, że ponosi następujące wydatki: kwotę 500,00 złotych na opłaty; za prąd, wodę, telefon, kwotę 600,00 złotych na koszty leczenia, kwotę 250 złotych na opał.
W piśmie z dnia 22 grudnia 2012 r. wnioskodawczyni wyjaśniła, że syn nie uzyskuje żadnego dochodu. Nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, gdyż nie jest osobą dyspozycyjną. Wnioskodawczyni podkreśliła, że sprawuje nad nią stałą opiekę.
Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Stwierdzono bowiem, że wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni wraz z synem nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i syna.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.