Uzasadnienie
W dniu 9 sierpnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wypełniony formularz PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy P. G., w którym zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawiła swoją sytuację rodzinną i finansową.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2013r. przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zatem w niniejszej sprawie wnioskodawczyni jest już zwolniona z kosztów sądowych. Z tego też względu, wniosek z dnia 9 sierpnia 2013 r. został rozpatrzony tylko w zakresie ustanowienia adwokata.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.)
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w nadesłanym formularzu wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Z nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawczyni zamieszkuje wspólnie z synem. Podkreśliła, że syn nie jest nigdzie zatrudniony ponieważ się nią opiekuje ze względu na jej zły stan zdrowia. Skarżąca podała, że utrzymują się z dochodu uzyskiwanego z tytułu renty w wysokości 1.508,70 złotych oraz dodatku pielęgnacyjnego. Wnioskodawczyni zakreśliła w formularzu, że posiada dom o pow. 51 m², działkę o pow. 484 m ² na której jest on posadowiony oraz nieruchomość rolną o pow. 0,22 ha. Wnioskodawczyni wskazała, że ponosi następujące wydatki: opłatę za energię i wodę w wysokości ok. 300,00, wydatki na opał ok. 200,00 złotych. Nadto ponosi koszty na leczenie w wysokości ok. 500,00 złotych.
Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Stwierdzono bowiem, że wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni wraz z synem nie pozwala jej na opłacenie kosztów adwokata bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i syna.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.