Uzasadnienie
Skarżący – M. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016r., znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016r., znak: [...] o uznaniu za niezasadne zgłoszonych przez skarżącego zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, w zakresie zastosowania środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia do wykonania przez zobowiązanego obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] lutego 2016r. nr [...].
Do skargi skarżący załączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.
Uzasadniając złożony wniosek skarżący wskazał, że kwota nałożonej grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku jest zbyt wysoka, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę, że razem z żoną otrzymali 2 postanowienia o nałożeniu grzywny, każde w kwocie 300 złotych wraz z opłatą za wydanie postanowienia w wysokości 30,00 złotych. Łącznie daje to kwotę 660,00 złotych, co stanowi bardzo wysokie obciążenie dla budżetu rodziny skarżącego. Skarżący zaznaczył, że jest jedynym żywicielem rodziny, na którego utrzymaniu pozostaje żona wraz z dzieckiem i rodzice, którzy tak jak żona są osobami bezrobotnymi.
Skarżący wskazał ponadto, że w razie podjęcia próby egzekucji tej kwoty przez organ, będzie zmuszony wykonać szczepienia ochronne wskazane w tytule wykonawczym, które niesie ze sobą nieodwracalne skutki, których w żaden sposób nie można cofnąć ani zrekompensować. Nie jest możliwe podjęcie takich zabiegów medycznych, które całkowicie i bezpiecznie usuną wszystkie składniki podanej szczepionki oraz usuną efekty ich działania, pozostawiając organizm w stanie sprzed wykonania zabiegu oraz usuną efekty ich działania, pozostawiając organizm w stanie sprzed wykonania zabiegu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W piśmiennictwie wskazuje się, że wykonanie dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostaną na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296). Przez wykonanie aktu administracyjnego należy bowiem rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (vide: J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 224-225; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2014r., sygn. akt II OSK 3139/13, LEX nr 1420326).
W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016r., znak: [...], utrzymującego w mocy postanowienie Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] maja 2016r., znak: [...] o uznaniu zarzutów zgłoszonych przez skarżącego za niezasadne w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Wskazane postanowienia nie posiadają przymiotu wykonalności; nie rodzą one żadnych praw, jak też nie nakładają obowiązków nadających się do wykonania. Zarówno ich treść, jak i obowiązujące przepisy prawa nie wiążą z ich wydaniem konieczności zrealizowania określonego stanu rzeczy. Tym samym nie można orzec o wstrzymaniu ich wykonania.
W zakresie złożonego przez skarżącego wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do jego rozpoznania, gdyż organem właściwym do zawieszenia takiego postępowania w drodze postanowienia, jest wyłącznie organ egzekucyjny (art. 56 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.