Uzasadnienie
W dniu 21 stycznia 2011 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek A. C. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, co sprecyzowane zostało przy piśmie z dnia 22 lutego 2011 r.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż A. C. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni utrzymuje się z renty otrzymywanej po mężu strony w wysokości 1769,34 zł. (netto) Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 53,68 m2. Innego majątku strona nie wskazała. W treści uzasadnienia wnioskodawczyni wskazała że jest osobą schorowaną (uszkodzenie żółtej plamki ocznej, częściowa ślepota, osteoporoza), jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. Wnioskodawczyni podała stałe miesięczne wydatki, na które składają się opłata za mieszkanie, żywność, światło, gaz, telefon, leki, środki czystości, opieka i pomoc, a które po zsumowaniu wynoszą 1765,07 zł. Strona podała ponadto, że podwyżka renty nie rekompensuje wzrostu cen.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową A. C. uznać należy, iż uzasadnionym jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ich ponieść. Utrzymuje się z niewielkiej emerytury, w całości przeznaczanej na opłacenie stałych wydatków, w tym na bieżące wydatki związane z wyżywieniem. Z tej kwoty strona nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. W tym stanie rzeczy przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.