Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił T. W. przyznania prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 24 lutego 2011 r. na ww. postanowienie T. W. wniosła sprzeciw. Tym samym postanowienie z dnia 9 lutego 2011 r. straciło moc i dlatego sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownemu rozpoznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymując się z dwóch rent (polskiej i belgijskiej) otrzymywanych po mężu o łącznej w wysokości 2145,90 zł (netto). Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 53,68 m2. Innego majątku strona nie wskazała. W treści uzasadnienia wnioskodawczyni wskazała że jest osobą schorowaną (serce, reumatyzm, alergie). Wnioskodawczyni podała, że jej niezbędne miesięczne wydatki wynoszą 2117 zł, na które składają się opłata za mieszkanie 382 zł, żywność 690 zł, elektryczność 97 zł, gaz 35 zł, telewizja 60 zł, pomoc (zakupy, opłaty, sprawy urzędowe) 181 zł, telefon 112 zł, sprzątanie i pranie 240 zł, środki czystości 100 zł, leki 220 zł.
We wniesionym sprzeciwie wnioskodawczyni wskazała, że w zależności od kursu złotego do EURO wysokość renty otrzymywanej z Belgii nie jest stała. Z uwagi na chorobę reumatyczną chodzi z wielkim trudem nie może się schylać i ma niesprawne dłonie, dlatego też nie może samodzielnie robić zakupów i opłacać pism procesowych. Wyjaśniła też, że kwotę 240 zł przeznacza na opłatę pomocy do sprzątania i prania. Ponadto wskazała, że jest sprawna umysłowo i dlatego może redagować pisma procesowe dla pozostałych skarżących, których treść dyktuje innej osobie. W jej ocenie wskazane wydatki są zaniżone z uwagi na rosnące koszty żywności, leków i mediów.
W ocenie Sądu przedstawiona sytuacja majątkowa przez T. W. nie wyczerpuje dyspozycji art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W szczególność część udokumentowanych wydatków nie ma nic wspólnego z wystąpieniem przesłanki jaką jest zaistnienie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym wnioskodawczyni. Po pierwsze do takich wydatków nie można zaliczyć opłaty za telewizję kablową ASTER (wnioskodawczyni jako osoba osiemdziesięciojednoletnia zwolniona jest ustawowo od abonamentu RTV i może darmowo oglądać telewizję) oraz telefon. Jeżeli skarżąca miałaby problemy finansowe, to nie byłoby jej stać na ww. usługi. Skoro jak wnioskodawczyni podaje we wniosku, że nie stać ją na ponoszenie kosztów sądowych to może bądź zrezygnować z ww. ofert lub wybrać oferty tańsze lub ograniczyć ilość rozmów telefonicznych. W zakresie wydatków na sprzątanie, wnioskodawczy również może ograniczyć czas sprzątania, dokonując wskazania wyłącznie tego co jest konieczne do zrobienia, celem ograniczenia tych kosztów, które w ocenie Sądu w ogóle nie mają wpływ na sytuację majątkową T. W..
Wręcz odwrotnie fakt, iż stać ją na pomoc do sprzątania świadczy o dobrej sytuacji finansowej. Przedstawione także przez wnioskodawczynię rachunki za leki przedstawiają w głównej mierze wydatki na farmaceutyki, które nie wymagają recepty. Jedyny udokumentowany lek, którego nie można nabyć bez recepty to metazydyna o wartości 48,48 zł. Z tak udokumentowanych wydatków na leczenie nie wynika by były stosowane w wyniku zaleceń lekarz (poza metazydyną). Wnioskodawczyni też w sposób mało wiarygodny wskazuje, że sporządzanie pism procesowych wymaga pomoc osób trzecich. Z formularza PPF wynika, że jest w stanie sama sporządzić pismo procesowe. Nie udokumentowała też w ramach jakiego stosunku prawnego otrzymuje pomocy w sprawach urzędowych i codziennych.
Ponadto wskazania wymaga, że obecny kurs złotego do EURO, kształtujący się na poziomie ok. 4 złotych, nie ma w ogóle wpływu na ewentualne pogorszenie sytuacji majątkowej. Szacowana wysokość renty belgijskiej bowiem winna kształtować się na poziomie ok. 605 zł brutto - wobec udokumentowanej wysokości tej renty z października 2010 r. (578,86 zł brutto).
A zatem przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa nie uzasadnia przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym miejscu wskazania wymaga, że celem instytucji prawa pomocy dla osoby fizycznej jest zapewnienie jej prawa do sądu w sytuacji, gdy osoba ta z przyczyn od siebie niezależnych nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z sądowym rozpoznaniem sprawy. W innym wypadku należy uznać, że wnioskodawca nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.