Uzasadnienie
Prezydent miasta W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017r., na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 200 r. o W. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1438), art. 92 ust. 1 pkt 2, o ust. 3 ustawy o samorządzie powiatowym z 5 czerwca 1998 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 1445), art. 11a ust 3 ustawy o samorządzie gminnym z 8 marca 1990 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 1515) odmówił wznowienia postępowania na wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej "V." z siedzibą przy ul. R. w W. w sprawie ostatecznej decyzji Prezydenta W. nr. z dn. [...] czerwca 2016 r. o pozwoleniu na zabudowę części tarasu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, na terenie działki ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. R. w W. W uzasadnieniu organ podał, że Wojewoda [...] postanowieniem z [...].05.2017 r. uchylił wcześniejsze postanowienie Prezydenta W. z dnia [...].03.2017 r. odmawiające wznowienia na wniosek skarżącego postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną w zakresie udzielonego pozwolenia na budowę w zakresie zabudowy części tarasu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na terenie działki nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. R. na terenie Dzielnicy W. w W. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ wskazał, że Wojewoda [...] przekazał Prezydentowi W. do rozpoznania zgodnie z właściwością pismo Wspólnoty Mieszkaniowej V. z dnia [...].09.2016 r. stanowiące wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczna decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dn. [...].06.2016 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla J. W., na zabudowę części tarasu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na terenie działki nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. R. na terenie Dzielnicy W. w W. Wniosek złożony został na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 k.p.a. tj.: "wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję" oraz "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu"
Organ właściwy w sprawie wznowienia, w pierwszej fazie postępowania, bada przesłanki formalne niezbędne do uruchomienia nadzwyczajnego trybu weryfikacji ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych, co - w przypadku wznowienia postępowania na żądanie strony - oznacza badanie, czy inicjatywa w sprawie wznowienia postępowania pochodzi od osoby mającej czynną legitymację procesową, czy wniosek złożono z zachowaniem terminów określonych w art. 148 k.p.a., a także, czy wskazano przyczynę wznowienia postępowania z katalogu ujętego w art. 145 § 1 k.p.a.
Jeżeli wstępne postępowanie wyjaśniające wykaże, że żądanie wznowienia postępowania pochodzi (w sposób nie budzący wątpliwości) od osoby nie mającej (nie mogącej mieć) przymiotu strony w danym postępowaniu, albo że wniosek został złożony po upływie ustawowych terminów, albo wnioskodawca - mimo stosownego wezwania przez organ administracji - nie podał ustawowej przyczyny wznowienia postępowania, właściwy organ wydaje postanowienie odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego (art. 149 § 3 k.p.a.).
Gdy nie zaistnieje żadna z wymienionych okoliczności, organ wznawia postępowanie administracyjne w drodze postanowienia (art. 149 § 1 k.p.a.), które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.)
Pismem z dnia 10.11.2016 r. wezwano wnioskodawcę do przedłożenia dowodu potwierdzającego termin dowiedzenia się (w jakiej dacie) o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w związku z art. 148 § 2 k.p.a.
Wnioskodawca pismem z dnia 22.11 2016 r. w ustawowym terminie uzupełnił braki formalne zgodnie z wezwaniem.
Zgodnie z art. 148 § 1 podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Przepis § 2 powyższego artykułu stanowi zaś, że termin do złożenia postępowania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
Po analizie dokumentów organ stwierdził, że kwestionowana decyzja Nr [...] z [...].06.2016r. została wysłana listem poleconym do Wspólnoty Mieszkaniowej V. z siedzibą przy ul. R. w W. Adres taki widnieje min. na dokumencie z dnia 17.11.2015 r. - zgoda Wspólnoty Mieszkaniowej na zabudowę części balkonu. Adres ten występuje również na pieczątkach Wspólnoty. Wspólnota Mieszkaniowa V. posiada własną skrzynkę pocztową administracyjną (oświadczenie Administratora – M. L.).
Skoro Wspólnota posługuje się we wszystkich dokumentach adresem R. i dodatkowo posiada własną skrzynkę pocztową, to bezzasadnym jest kierowanie korespondencji do poszczególnych członków Zarządu Wspólnoty.
List polecony zawierający kwestionowaną decyzję, ze względu na brak odbioru, był dwukrotnie awizowany tj.: w dn. 22.06.2016 r. i w dn. 7.07.2016 r.
Zgodnie z art. 39, 42, 43 i 44 Kodeksu postępowania administracyjnego w razie niemożności doręczenia listu poleconego operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia.
W związku z powyższym organ uznał, że kwestionowana decyzja z dnia [...].06.2016 r. została doręczona Wspólnocie Mieszkaniowej V. w dniu 6.07.2017 r.
E. C. reprezentująca Wspólnotę Mieszkaniowa V., w dniu 24.08.2016 r. dokonała oglądu dokumentów dotyczących decyzji nr [...] z [...].06.2016 r. i z tą datą rozpoczął się bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania odnośnie przesłanki z art. 145 § 1 k.p.a. W tej dacie wyszły bowiem już na jaw nowe okoliczności istotne dla sprawy lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji.
Zatem Wspólnota Mieszkaniowa V. wnosząc podanie o wznowienie postępowania w dniu 6.09.2016 r. uchybił terminowi do złożenia podania z przyczyny określonej w art. 148 § 2 k.p.a.
Powyższe fakty wskazują, że o decyzji Nr [...] z [...].06.2016 r., wnioskodawca dowiedział się w datach wcześniejszych, przekraczających termin 30 dniowy, przed złożeniem wniosku o wznowienie z dnia 6.09.2016r. i odbiegają od dat podanych w piśmie z dn. 29.11.2016 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 10.11.2016 r.
Pojęcie dowiedzenia się o decyzji nie jest pojęciem tożsamym z doręczeniem decyzji. Jednomiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Informacja o wydanej decyzji wcale nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie.
Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa "V.".
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2017 r., Nr [...], na podstawie art. 138 § 2 zw. z art. 144 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej "V.", na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2017 r., w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą J. W. pozwolenia na zabudowę części tarasu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, na terenie działki ew. nr. w obrębie [...] przy ul. R. na terenie Dzielnicy W. w W. - uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że rozstrzygnięcie organu I instancji wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, organ nie przeprowadził postępowania zgodnie z przepisami prawa, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jego rozstrzygnięcie.
Prezydent W. naruszył art. 7 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 126 Kpa poprzez błędne uzasadnienie stanu faktycznego sprawy, tj. obliczenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
Prezydent W. wskazał, iż "dnia 24.08.2016 r. Pani E. C. reprezentująca Wspólnotę Mieszkaniową V. dokonała wglądu w dokumenty dot. wydanej decyzji nr [...] z dn. [...].06.2016 r. i nie ulega wątpliwości, że z tą datą rozpoczął się bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania odnośnie przesłanki z art. 145 § 1 k.p.a."
Następnie organ stwierdził: "zatem Wspólnota Mieszkaniowa V. wnosząc podanie o wznowienie postępowania w dniu 06.09.2016 r. uchybiła terminowi do złożenia podania z przyczyny określonej w art. 148 § 2 k.p.a."
Skoro Prezydent W. jednoznacznie wskazał, iż bieg terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania rozpoczął się z dniem 24 sierpnia 2016 r., to miesięczny termin wyznaczony w art. 148 § 2 Kpa upływał w dniu 24 września 2016 r. Tym samym bezspornym jest, że składając wniosek o wznowienie postępowania w dniu 6 września 2016 r., Wspólnota Mieszkaniowa "V." nie uchybiła ustawowo określonemu terminowi.
Ponadto rozbieżne z tymi ustaleniami organu są twierdzenia, iż "wnioskodawca dowiedział się w datach wcześniejszych, przekraczających termin 30 dniowy przed złożeniem wniosku o wznowienie z dnia 06.09.2016 r. i odbiegają od dat podanych w piśmie z dn. 29.11.2016 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 10.11.2016 r."
Tymczasem wnioskodawca wskazał w piśmie do organu z dnia 22 listopada 2016 r., data wpływu - 29 listopada 2016 r., iż "miał możliwość zapoznania się z treścią decyzji nr [...] najwcześniej w dniu 23 sierpnia 2016 r., a pełną jej treść, wraz z dokumentacją stanowiącą podstawę do jej wydania, poznał w dniu 24 sierpnia 2016 r."
Datę 24 sierpnia 2016 r. jako początek biegu terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania jednoznacznie potwierdził organ I instancji w treści zaskarżonego postanowienia, a potem stwierdził, że Wnioskodawca dowiedział się o decyzji w datach wcześniejszych, które różnią się od dat podanych w ww. piśmie.
Zdaniem Wojewody niezrozumiałe są twierdzenia organu I instancji, że w dniu, w którym E.C. zapoznała się z dokumentacją dotyczącej kwestionowanej decyzji tj. [...] sierpnia 2016 r. "wyszły na jaw nowe okoliczności istotne dla sprawy lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji". Prezydent W. w żaden sposób nie sprecyzował czego dotyczą wspomniane nowe okoliczności lub dowody ani jaki miały wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy.
Nadto zdaniem Wojewody, organ naruszył przepisy art. 10 § 1 Kpa oraz art. 40 § 1 Kpa.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia z dnia 1 czerwca 2017 r. wynikało, że w imieniu adw. J. K., reprezentującego Wspólnotę Mieszkaniową "V.", zaskarżone postanowienie zostało odebrane przez pracownika Kancelarii R., K. Adwokaci – B.K. (świadczy o tym pieczęć i podpis).
Także na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. postanowienia przez J. W. widnieje pieczęć i podpis B. K. Postanowienie z dnia [...] czerwca 2017 r. nie zostało doręczone inwestorce, co więcej zostało odebrane przez pełnomocnika strony skarżącej o przeciwnych interesach.
J. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2017 r.
Zarzuciła:
- I. Naruszenie przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- a) art. 7, art. 77 §1 w zw. z art. 80 kpa poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego i uznanie, że Wspólnota Mieszkaniowa "V." składając wniosek o wznowienie postępowania w dniu 6 września 2016 r. nie uchybiła ustawowo określonemu terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, gdyż termin ten należy zacząć liczyć od dnia 24 sierpnia 2016 r., podczas gdy termin ten rozpoczął bieg w dniu 18 czerwca 2016 r. kiedy skarząca poinformowała E. C. członka Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej o otrzymaniu pozytywnej decyzji o pozwoleniu na zabudowę części tarasu.
- b) art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 80 kpa poprzez uznanie, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia nr [...] z dnia 1 czerwca 2017 r. przez J.W. widnieje podpis B. K., pracownika Kancelarii R., K. Adwokaci, podczas gdy wyżej wskazane postanowienie skarżąca odebrała osobiście.
- c) art. 138 § 2 w zw. z art. 144 kpa poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia i i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I Instancji, gdy nie zachodziła konieczność uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.
Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu skargi podała, że w aktach sprawy znajduje się wiadomość e-mail z dnia 18 czerwca 2016 r. wysłana przez J. W. do E. C., będącej członkiem zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej "V." od dnia 16 czerwca 2016 r.
W wiadomości tej J. W. wskazuje, że dostała decyzję z urzędu "tak jak rozmawiałyśmy", decyzja ta jest pozytywna i niedługo rozpocznie ona stawianie oranżerii na części tarasu. Z wiadomości tej wynika wprost, że najpóźniej w dniu 18 czerwca 2016 r. E. C. dowiedziała o tym, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana i najpóźniej od tej daty powinien być liczony termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a co za tym idzie upłynął on w dniu 18 lipca 2016 r. Z wiadomości tej, a w szczególności z użycia zwrotu "tak jak rozmawiałyśmy" można domniemywać, że E. C. wiedziała o toczącym się postępowaniu jeszcze przed jej wysłaniem.
Wniosek o wznowienie postępowania złożony przez Wspólnotę mieszkaniową "V." w dniu 6 września 2016 r., wniesiono po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą strona musi jedynie dowiedzieć się o wydaniu decyzji nie zaś otrzymać ją fizycznie lub zapoznać się z jej treścią. Nie jest konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji. Ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie.
Pomijając wiadomość e-mail z dnia 18 czerwca 2016 r. organ błędnie ocenił początkowy termin od którego rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Ponadto organ II instancji błędnie ocenił kwestie odbioru przez J.W. postanowienia z dnia [...] czerwca 2017 r. Postanowienie to J. W. odebrała osobiście, w związku z czym niemożliwe jest aby na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widniał podpis B. K., pracownika Kancelarii R., K. Adwokaci.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności wiadomość e-mail z dnia 18 czerwca 2016 r. pozwalały na merytoryczne rozpoznanie sprawy przez organ II instancji, bez konieczności uprzedniego przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w całości.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").
Skarga nie jest zasadna.
Wojewoda [...] zasadnie stwierdził, iż rozstrzygnięcie organu I instancji wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, organ nie przeprowadził postępowania zgodnie z tymi przepisami, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
W przedmiotowym wniosku o wznowienie Wspólnota Mieszkaniowa "V." powoływała dwie przesłanki wznowienia - art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Termin do wniesienia o wznowienie postępowania, liczony jest inaczej dla każdej z tych przesłanek - art. 148 1 i 2 k.p.a. Tych okoliczności organ I instancji nie różnicuje i nie wyjaśnia.
Wprawdzie na stronie żądającej wznowienia postępowania, spoczywa obowiązek udowodnienia, iż zachowała termin, to jednak organ ma obowiązek weryfikacji twierdzeń strony oraz przedstawienia swojego stanowiska, w oparciu o cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.
Organ I instancji uznał, że Wspólnota Mieszkaniowa "V." otrzymała kwestionowaną decyzję w dniu 6.07.2017 r., w wyniku upływu określonego ustawowo terminu do odbioru awizowanej przesyłki. To ustalenie, jak się wydaje - organ I instancji poczynił w odniesieniu do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
Jednocześnie organ wskazał, iż "dnia 24.08.2016 r. Pani E.C. reprezentująca Wspólnotę Mieszkaniową "V." dokonała wglądu w dokumenty dot. wydanej decyzji nr [...] z dn. [...].06.2016 r. i nie ulega wątpliwości, że z tą datą rozpoczął się bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania.
To ustalenie, jak się wydaje - organ I instancji poczynił w odniesieniu do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
Następnie stwierdził, że "zatem Wspólnota Mieszkaniowa "V." wnosząc podanie o wznowienie postępowania w dniu 6.09.2016 r. uchybiła terminowi do złożenia podania z przyczyny określonej w art. 148 § 2 k.p.a." Należy pamiętać, że przepis ten odnosi się do przesłanki braku udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.)
Skoro Prezydent W. wskazał, iż bieg terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania (jak się wydaje z przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.) rozpoczął się z dniem 24 sierpnia 2016 r., to miesięczny termin wyznaczony w art. 148 § 1 Kpa upływał w dniu 24 września 2016 r.
Zatem Wspólnota Mieszkaniowa "V." składając wniosek o wznowienie postępowania w dniu 6 września 2016 r., nie uchybiłaby ustawowo określonemu terminowi.
Wniosek o wznowienie na podstawie tej przesłanki, powinien zostać złożony w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Znaczenie dla oceny zachowania terminu ma data powzięcia wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, nie zaś data powzięcia wiadomości o rozstrzygnięciu kończącym postępowanie zwyczajne.
Orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że dla zachowania terminu z art. 148 § 1 k.p.a. nie ma znaczenia, kiedy uświadomiono sobie o zaistnieniu możliwości wniesienia podania o wznowienie postępowania, ale kiedy obiektywnie dowiedziano się o istnieniu okoliczności stanowiących podstawę do wznowienia postępowania (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 22 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 7/17).
Słusznie również organ odwoławczy podnosił, że nie zostały oparte na materiale dowodowym twierdzenia organu I instancji, że "wnioskodawca dowiedział się w datach wcześniejszych, przekraczających termin 30 dniowy przed złożeniem wniosku o wznowienie z dnia 6.09.2016 r. i odbiegają od dat podanych w piśmie z dn. 29.11.2016 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 10.11.2016 r."
Wspólnota Mieszkaniowa "V." wskazała w piśmie z 22 listopada 2016 r., iż miała możliwość zapoznania się z treścią decyzji nr [...] najwcześniej w dniu 23 sierpnia 2016 r., a pełną jej treść, wraz z dokumentacją stanowiącą podstawę do jej wydania, poznała w dniu 24 sierpnia 2016 r.
Należy zauważyć, że twierdzenia organu I instancji, w zakresie tego, że E. C. zapoznała się z dokumentacją dotyczącą kwestionowanej decyzji tj. [...] sierpnia 2016 r., powiązane z przesłanką "wyszły na jaw nowe okoliczności istotne dla sprawy lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji", nie wskazują na uchybienie terminu z art. 148 § 1 k.p.a.
Jednocześnie rację miał organ odwoławczy, że Prezydent W. w żaden sposób nie sprecyzował czego dotyczą wspomniane nowe okoliczności lub dowody, ani jaki miały wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy.
Odnosząc się do wiadomość e-mail z dnia 18 czerwca 2016 r. wysłanej przez J. W. do E. C., w której informuje ona że dostała pozytywną decyzję z urzędu "tak jak rozmawiałyśmy" i niedługo rozpocznie stawianie oranżerii na części tarasu, to w ocenie Sądu z jej treści nie można wnioskować o wiedzy Wspólnoty o nowych okolicznościach istotnych dla sprawy lub nowych dowodach istniejących w dniu wydania decyzji (przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.).
Wprawdzie podniesiona w skardze, kwestia doręczenia J. W. postanowienia organu I instancji nie została dostatecznie wyjaśniona przez organ II instancji (skarżąca twierdzi iż odebrała je osobiście, natomiast Wojewoda [...] uznał doręczenie za wadliwe i wskazał na naruszenia proceduralne organu I instancji), to jednak okoliczność ta nie miała znaczenia dla końcowego rozstrzygnięcia. W szczególności nie zostały naruszone prawa skarżącej, zwłaszcza związane z możliwością wniesienia zażalenia.
Kontrolowane przez Sąd postanowienie, zasadnie stwierdzało naruszenie przez Prezydenta W. art. 7 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 126 K.p.a., poprzez wadliwą i niepełną ocenę stanu faktycznego sprawy, w zakresie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Konieczność powtórnej analizy stanu faktycznego w kontekście przesłanek do wznowienia oraz zachowania terminów z art. 148 § 1 i § 2 k.p.a., skutkowała słusznym zastosowaniem przez organ odwoławczy art. 138 § 2 k.p.a.
Ewentualne ustalenie, że wnioskodawca zachował termin do wznowienia byłoby przesłanką do merytorycznego rozpoznania jego wniosku o wznowienie postępowania, do czego uprawniony jest tylko organ I instancji.
Dlatego wbrew zarzutom skargi, nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.