Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 lutego 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2477/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi J. G i P. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...].
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia jakie sąd zamierzał, przy czym nie może to prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki; chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, z tym że nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (wyrok NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II OZ 665/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
W tym przypadku doszło do oczywistej omyłki poprzez omyłkowe wskazanie w pkt 1 sentencji wyroku, błędnej daty decyzji poprzedzającej decyzję zaskarżoną, zamiast daty "2 lipca 2014 r.", wskazano na datę "2 lipca 2013 r."
W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.