Uzasadnienie
K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję PINB w [...] z dnia [...] października 2001 r. nr [...] nakazującą K.K. rozbiórkę budynku gospodarczo-garażowego usytuowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w [...].
W piśmie z dnia 7 kwietnia 2014 r. skarżący zawarł wniosek o "wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki. Na podstawie tej decyzji został wydany w dniu [...] października 2013 r. tytuł wykonawczy nr [...]".
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że "mając na uwadze możliwość zaistnienia nieodwracalnych skutków związanych z wykonaniem tytuły wykonawczego wnosi o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji z dnia [...] listopada 2002 r., jak również tytułu wykonawczego nr [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wyłaniają się dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek strony, toteż sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest dopuszczalna również samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu decyzji lub postanowienia, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero jednak gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Nie jest natomiast możliwe wstrzymanie wykonania innej niż zaskarżonej decyzji (postanowienia), jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 stycznia 2014 r. II OZ 60/14, z dnia 13 grudnia 2005 r. II OSK 1582/13 oraz z dnia 7 kwietnia 2013 r. II OZ 1227/05, publ: www.cbois.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanej sprawie zaskarżono postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 r. znak [...]. Wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy natomiast tylko decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 r. wydanej w postępowaniu zwykłym oraz tytułu wykonawczego wydanego w oparciu o tę decyzję.
Rozpatrywany wniosek o wstrzymanie wykonania nie mógł więc zostać uwzględniony już tylko z tego powodu, że wnioskiem nie zostało objęte także zaskarżone postanowienie.
Ponadto zauważyć trzeba, iż zawarty w skardze wniosek nie został należycie uzasadniony. Tymczasem ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący jedynie lakonicznie wskazał na możliwość zaistnienia nieodwracalnych skutków, nie odnosząc się szerzej do tej kwestii.
Z uwagi na nieobjęcie wnioskiem zaskarżonego postanowienia, na marginesie jedynie wskazać trzeba, że postanowienie o odmowie wznowienia postępowania jest postanowieniem o charakterze wyłącznie procesowym, nie wymagającym wykonania i niewykonalnym. Nie nakłada na stronę jakichkolwiek obowiązków, ani nie przyznaje uprawnień. Skoro zatem ze swej istoty nie może być wykonane, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu odmawiającego wznowienia postępowania czy utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji byłoby bezzasadne.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, orzekł jak w sentencji postanowienia.